سالم‌زی، مجله آنلاین سبک زندگی

نبود یا بهتر بگم کمبود یک مرجع مناسب برای این که آگاهی‌های فردی و اجتماعی رو در زمینه‌هایی مثل زندگی بهتر، بهداشت، تناسب اندام، زیبایی، تغذیه با در کلام جایی که به مسائلی بپردازه که موشوم هستند به سبک زندگی همیشه حس می‌شد. وب فارسی واقعاً در این مقوله با یک خلاء بزرگ روبرو هست. چیزی که در سطح اینترنت به وفور پیدا می‌شه و هر آن چه در وب فارسی به دنبالش باشیم یا نیست یا به طور پراکنده در سایت‌های مختلف کپی شده.

سالم‌زی نشریه ای اینترنتی ست که می‌کوشد سطح آگاهی های فردی و اجتماعی رو درباره موضوعاتی که گفتم افزایش بده. بخش اعظم محتوای مجله آنلاین سالم‌زی در نشریات معتبر دیجیتال و چاپی خارجی چاپ شده که تیم تحریریه سالم‌زی ترجمه‌شون می‌کنه و در مواردی نکات لبشتری بهشون اضافه می‌کنه و البته تولید محتوا هم کم و بیش توش انجام می‌شه. بخش‌های هم در سایت هست که حاصل مشورت کارشناسان امر و پزشکان در زمینه‌های مختلف و یا توصیه‌هاشون در موارد خاصه که انتخاب و در سایت منتشر می‌شه.

سایت ساده و شکیله و از طراحیش می‌شه متوجه شد که گردانندگانش با محیط وب فارسی آشنایی کافی دارند. چون استاندارهای مرسوم وب دویی در طراحی سایت در نظر گرفته شده. حتی سلیقه طراح یا طراحان سایت رو می‌شه در طراحی صفحه خطای ۴۰۴ متوجه شد. برای مثال می‌شه دکمه گوگل پلاس و مطلبی به مناسبت دهمین سالگرد وبلاگ‌های فارسی رو توش دید.

 

نمایشگر، سایتی برای علاقمندان حرفه‌ای تئاتر ایران

سایت نمایشگر، سایت تازه‌ای هست درباره هنر نمایش یا به قول سایت برای علاقمندان حرفه‌ای تئاتر ایران.

«نمایشگر» یک پروژه غیرانتفاعی گروهیه. محتواش رو یه تعدادی از هنرمندان و روزنامه‌نگاران و دانشجویان تأمین می‌کنند. اگه قرار باشه اخبار و گردش اطلاعات در حوزه نمایش از دل سالن‌های نمایش در بیاد، مسلماً خواندنی هم خواهد بود.
البته سایت‌هایی که موضوع تئاتر دغدغه اصلیشون باشه، کم نیستند اما مشکل اینجاست که بیشترشون یا به نهادی وابسته هستند یا دستی از دور بر آتش دارند. نمایشگر این طور که نشون می‌ده، به جایی بسته نیست و دیدگاه‌های خاص خودش رو داره و البته از توی گود داره گزارش می‌کنه.
سایت هنوز تازه هست و به اصطلاح هنوز چسبش خشک نشده اما بخش‌های مختلف و متنوعی که داره، اون رو خواندنی می‌کنه به خصوص بخش چندرسانه‌ایش که آلبوم‌های تصاویر تئاتره.
برای مثال این کار رو ببینید که یک اسلایدشو از همه پوسترهای جشنواره آوینیون هست. ۶۵ سال تاریخ یک جشنواره به روایت پوستر.

طراحی سایت ساده هست و مشخصه که قالب برای وردپرس ساخته شده اما هنوز مونده تا به یک ثالب ایده‌آل برای یک مجله آنلاین تبدیل بشه. یه چند تایی پلاگین باید بهش اضافه کنن تا برای مثال بشه احبار مرتبط رو زیر هر خبر دید یا مثلاً دکمه‌های همخوان کردن در شبکه‌های اجتماعی مثل فیس‌بوک.

چطوری بفهمم سایتم فیلتره؟

چند ماه پیش توییت کردم که «واقعاً یه وی‌پی‌ان ایران راه بندازید ما بفهمیم چی فیلتره چی نیست». شاید کمی دردناک باشه یا گفته بشه که سطح دغدغه اینها رو نگاه کن. خوشی زده زیر دلشون!

اما واقعاً برای کسانی مثل من که کارشون خبرنگاری یا پژوهش در حوزه فناوری هست و خارج ایران زندگی می‌کنند، خیلی سخته که متوجه بشنکدوم سایت در ایران فیلتر شده یا نه. خیلی از کسانی که به این فکر افتادن و سعی کردن که برای رفع نیازهاشون، چیزکی مشابه راه بیاندازند، دچار مشکل شدند.

امروز به لطف دوستی که توییت بالا رو دیده بود از وجود سایتی خبردار شدم که یکی از خدماتش این بود که نشون بده چه سایتی توی ایران فیلتره و چه سایتی آزاد.

سایت ViewDNS.info ابزارهایی داره که به کاربران اجازه می‌ده تا به جمع‌آوری اطلاعات مربوط به یک وب‌سایت یا آی‌پی مشخص بپردازند. چنین داده‌هایی شاید در نگاه اول ارزش چندانی نداشته باشند اما وقتی در یک چاچوب خاص تعریف بشن، قدرت و معنای زیادی خواهند داشت. هدف این سایت هم به گفته خودش همینه. یعنی اطلاعاتی که به راحتی می‌شه به دستشون آورد. اما این ابزارها چه چیزهایی هستند؟

حییلی از اونها رو جاهای دیگه‌ای دیدید. مثلاً وقتی می‌خواهید بدونید که چه وب‌سایت‌هایی روی یک سرور میزبانی می شن. یا فرضاً دوست دارید بدونید، آی‌پی فردی که براتون توی وبلاگ نظر گذاشته از کجای دنیاست. اگر دوست دارید بدونید سایتتون داونه و به اصطلاح بالا نمیاد یا نه، می‌شه از ابزار دیگه این سایت استفاده کرد. این که صاحب یک وب‌سایت چه کسیه و ابزارهای مهم دیگه.
اما به نظرم جالب‌ترین این ابزار یکی «آزمایش دیوار آتش چین» و اون یکی «آزمایش دیوار آتش ایران» هست که نشون می ده چه سایتی توی این کشورها فیلتر هستند.

موویکس، سینمای اینترنتی ایرانی

اگه دنبال فیلم‌های کوتاه ایرانی می‌گردید، شاید بتونید چند تاش رو توی سایت موویکس پیدا کنید.هدف این سایت معرفی بیشتر فرهنگ و هنر ایران به جهانه و فیلم هایی که در این مجموعه قرار گرفتند هم حول همین هدف انتخاب شدند.

سایت موویکس سعی داره تا یک سینمای اینترنتی باشه تا بعضی فیلم‌های کوتاه منتخب سینماگرهای ایرانی رو نشون بده. این فیلم‌ها شامل مستند، ویدئوکلیپ، انیمیشن و ویدئوآرت می‌شن. روی این سایت می‌شه کارهای هنرمندان تازه‌کار رو در کنار هنرمندان باتجربه‌تر دید. شما هم اگه فیلم‌ساز یا هنرمندی هستید که فکر می‌کنید کارهاتون در این سایت باید باشه، می‌تونید اثرتون رو ارسال کنید.
سایت موویکس یه وبلاگ هم داره که می‌شه از نوشته‌هاش به فعالیت‌های این گروه بیشتر پی برد و در جریان اخبار کارهاشون قرار گرفت. سایت موویکس رو آرش خاکپور راه‌اندازی کرده که کارهای خودش رو هم می‌تونید در بین کارها ببینید. آرش یکی از بلاگرهای قدیمیه که از نسل اول فعالان وب فارسی به حساب میاد. توی وبلاگ می‌تونید پادکست‌هایی رو هم درباره موسیقی پیدا کنید که کار شهرام شعرباف خواننده گروه اوهامه.

متأسفانه سایت امکان گنجاندن فیلم‌ها رو در وب‌سایت‌های دیگه نمی‌ده و خبری از کدهای اِمبِد نیست که امیدوارم بهش اضافه بشه. این هم صفحه فیس‌بوک موویکس برای علاقمندان به پیگیری بیشتر.

و در انتها هم فیلمی کوتاه به نام «شهرم را که ترک می‌کردم» کاری از امیرعلی نوایی. این کار رو دوست داشتم.

قدیمی‌ها، بریده‌های مجلات قدیمی

برای کسانی که دوست دارن تا خاطرات قدیمی رو شخم بزنند، هیچ چیزی بهتر از این نیست که نگاهی به عکس‌های گذشته‌شون بندازند. یکی از علاقمندی‌های من در دوران نوجوانی این بود که توی زیرزمین خونه و پشت‌بوممون دنبال مجله‌های قدیمی و چاپ قبل از انقلاب بگردم و ورقشون بزنم و مطالعه‌شون کنم. متأسفانه بایگانی هیچ کدوم از این مجلات در دسترس همه نیست چه برسه به این که امیدوار باشیم تا نسخه آنلاینی ازشون پیدا کنیم.

یکی از وبلاگ‌هایی که چند وقته داره بخش‌هایی از مجلات قدیمی رو به انتخاب خودش منتشر می‌کنه، وبلاگ قدیمی‌ها هست. نویسنده این وبلاگ این طور وبلاگش رو معرفی می‌کنه:

قدیمی‌ها نگاهی دارد به سینما و موسیقی قبل از انقلاب و سعی دارد خاطرات تلخ و شیرین آن دوران را برای شما بازدیدکنندگان گرامی تداعی کند.
در این مجله اینترنتی از آخرین حال و احوالات هنرپیشه‌ها، کارگردان‌ها، خواننده‌ها، نوازنده‌ها، هنرپیشه‌های تئاتر و نویسنده‌های قدیمی باخبر خواهید شد. باشد که روشنگر شما هنردوستان و علاقمندان به اسطوره‌های هنری باشد. ضمناً سعی شده است تا شما بازدیدکنندگان گرامی در جریان آخرین اخبار از فعالیت‌های هنرمندان قدیمی قرار بگیرید. هدف از تأسیس مجله اینترنتی قدیمی‌ها ساختن یک مرجع در مورد هنرمندان قدیمی است.

همون‌طور که می‌بینید این وبلاگ بیشتر از این که یک وبلاگ باشه سعی داره تا یک مجله باشه. حیف که دو سه باری فیلتر و مجبور به تغییر نشانی شده و یک بار هم از روی بلاگفا پاکش کردن. به نظر من وبلاگی با این رویکرد قابلیت تبدیل به سایت رو داره و در جایی مثل هوست شخصی، با قدرت بیشتری می‌تونه عمل کنه. از طرفی موندن روی سرویس‌دهنده‌های وطنی همیشه خطر فیلتر شدن رو داره. البته کمتر جای درست و حسابی رو می‌شه پیدا کرد که فیلتر نشده باشه. اما مسأله اینجاست که سرویس‌دهنده‌های داخلی ممکنه با یک ابلاغیه و دستور، کل داده‌ها رو هم بترکونن و پاک کنن اون هم بدون اخطار قبلی. بنابراین به دوست عزیزی که این وبلاگ رو اداره می‌کنه یعنی آقای مجتبی نظری توصیه می‌کنم یک هوست شخصی برای خودش دست و پا کنه. مطمئنم همین الان هم کسانی هستند که مایل به میزبانی سایتشون در ازای آگهی باشن.

مشاهده ترافیک زنده پروازها در دنیا

چند وقت پیش سایتی رو معرفی کرده بودم که با استفاده از اون می‌شد ترافیک زنده دریایی در دنیا رو نگاه کرد. این که چه کشتی کجاست. خیلی پیش‌تر از اون هم سایت دیگری رو معرفی کرده بودم به نام Flight Stats که به درد کسب اطلاعات پرواز می‌خورد. اما یک سایت جالب دیگه هم هست که کلی اطلاعات درباره پروازها رو می‌شه اونجا پیدا کرد.

Flight Radar 24 وب‌سایتی هست که می‌تونید توش هواپیماها، نوعشون، مبدأ و مقصدشون، شماره پرواز و حتی سرعتشون رو ببینید. این همون اطلاعاتی هست که هنگام پرواز روی نمایشگر روبه‌روتون در هواپیما نمایش داده می‌شه. اما حالا می‌تونین همه‌ش رو روی یک نقشه ببینید. با کلیک روی هر هواپیما می‌تونید اطلاعاتش رو در ستون سمت چپ مشاهده کنید. در عین حال روی نقشه مسیر پرواز هم مشخص می‌شه و معلومه که فرودگاه مبدأ کجا بوده.

 

بالای سایت یک سری لبه وجود داره. اگه برید روی Planes، فهرستی از پروازها رو نشون می‌ده. با کلیک روی دکمه انتهای هر خط می‌شه روی نقشه دیدش. در بخش تنظیمات هم می‌تونید هوایماها روبر اساس رادار یا نوعشون فیلتر کنید تا فقط اونهایی رو ببینید که دوست دارید.

قبل از این که مطلب رو تموم کنم، این رو هم اضافه کنم که اطلاعات همه رادارها در این سایت دیده نمی‌شه. برای مثال خبری از هواپیماهای داخل ایران نیست اما تا دلتون بخواد روی اروپا ترافیک مشاهده می‌شه. از گوشه سمت راست و بالای سایت هم می‌تونید در ماشین زمان به عقب برگردید.

سایت یه اپلیکیشن آیفون و آی‌پد هم داره که نسخه رایگانش از اینجا در دسترسه و نسخه پولیش با امکانات بیشتر و فناوری واقعیت افزوده از اینجا.

ترندز مپ؛ توییت‌های تازه روی نقشه

به نظر میاد که خبرنگار شهروندی همه جای دنیا رو برداشته و خیلی از ما اخبار رو از روی شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنیم. کافیه یه گوشه دنیا یه اتفاقی بیفته و ما به دنبال ساکنان اون بخش از دنیا بگردیم و توییت‌هاشون رو دنیال کنیم تا بتونیم از نزدیک جریان رو پیگیری کنیم.

من معمولاً برای برنامه نوبت شما، دنبال اخبار تازه‌ای می‌گردم که توسط شهروندان توییت شده. یک راهش اینه که هش‌تگ‌ها رو دنبال کنم. اما با این کار ممکنه خیلی از تصاویر و توییت‌ها رو از دست بدم چون گاهی چنان سرعت به‌روز شدن یک تگ زیاده که خیلی‌هاش از نظر دور می‌مونه. گاهی یکی از یک جای دیگه دنیا با همون هش‌تگ توییت می‌کنه و طبیعتاً درجه اهمیت توییتی که در محل باشه بسیار بیشتر از توییتی هست که از یه جای دیگه با همون تگ میاد.

حتماً خبر دارید که این روزها لندن و تعدادی دیگه از شهرهای انگلستان گرفتار درگیری‌های خیابانی جوانان معترض و شورش‌های خیابانیه. حداقل یک موردش رو از نزدیک شاهد بودم و این دو ویدئو رو گرفتم: ویدئوی یک، ویدئوی دو

اما چطور می‌شه توییت‌ها، ویدئوها و عکس‌هایی از محل رو دید؟ برای این که سرعت کار بالا بره، ابزارهای زیادی هست. سایت‌ها و اپلیکیشن‌های متعددی با کارایی‌های مختلف عرضه شده اما ترندز مپ Trends Map یه چیز دیگه‌ست. شما کافیه محل مورد نظر رو در جعبه جست‌وجو وارد کنید تا روی نقشه اون محل برید و برچسب‌ها رو ببینید. با کلیک روی هر برچسب می‌تونید جزئیات بیشتری رو ببینید.

ادامه

دایره واژگانتان را مشخص کنید

یکی از روش‌های تشخیص سطح زبان افراد اینه که بدونن طرف چند تا لغت بلده. البته خیلی کار جالبی نمی‌تونه باشه این که بشینیم و دونه به دونه تعداد واژه‌هایی رو که بلدیم، بشمریم.

زبان انگلیسی بیشتر از هر زبانی در دنیا لغت داره. بعضی‌ها می‌گن کسانی که حدود بیست تا سی و پنج هزار لغت انگلیسی بلد باشن، Native شمرده می‌شن. خارجی‌های هم باید بین ۲۵۰۰ تا ۹۰۰۰ لغت بلد باشن. حالا چطور می‌تونیم بفهمیم که چند تا لغت بلدیم؟ سایت Test your vocab کارش اینه که در یک آزمایش سه مرحله‌ای کوتاه بهتون این عدد رو می‌گه.

این سایت بخشی از یک پروژه پژوهشی آمریکایی-برزیلیه. بخش اول، واژه‌های ساده‌تری رو شامل می‌شه و صفحه دوم، شامل واژه‌هایی هست که دایره گسترده‌تری از لغات رو در بر می‌گیره و ترتیب قرار گرفتن کلمات از ساده به پیچیده هست.

شما در این دو صفحه از بین واژه‌های موجود، اونهایی رو که بلدین تیک می‌زنین و در صفحه سوم هم به چند تا سؤال جواب می‌دید تا این سایت بهتون بگه که چند مرده یا چند زنه حلاجید. سایت برای اونهایی که از ۱۰۰ هزار تا ۴۰۰ واژه بلدن مناسبه پس بد نیست که خودتون رو محک بزنید.

یک سری آمار خوب هم توی وبلاگ این سایت منتشر شده برای این که بفهمید که اوضاع شرکت‌کنندگان چطور بوده.

این‌ور اون‌ور، تجربه گردش‌های روزانه

بعضی‌ها ذاتاً رستوران‌باز و کافه‌نشین هستند. این طور آدم‌ها معمولاً کشفیات خودشون رو به هم اطلاع می‌دن و پاتوق‌ها رو به اشتراک می‌ذارن. سایت «این‌ور، اون‌ور» قراره داستان این‌ور اون‌ور رفتن‌ها باشه. خودشون در تعریف خودشون می‌گن:

این‌ور.اون‌ور از اسمش معلومه قراره راجع به همه ی این‌ور.اون‌ورهایی باشه که می‌ریم و خوشمون میاد و می‌خوایم شما رو هم توش شریک کنیم، بهتون معرفی کنیم تا شما هم اگه دلتون خواست و یه روز ندونستید کجا برید بهشون سر بزنید، شاید خوشتون بیاد، حالا یا از این‌ور یا از اون‌ور.

راستش ما زیاد این‌ور.اون‌ور می‌ریم و از این‌ور.اون‌ور رفتن خوشمون میاد. پارک، کافه، رستوران، تئاتر، سینما، حتی مغازه‌های باحال. شاید شما هم اگه مثل ما بودید همین کارو می‌کردید. البته این رو بگم که قرار نیست همه این‌ور و اون‌ورها برای تهران باشه ولی خوب فعلا همه ما (این‌ور.اون‌وری‌ها) ساکن تهرانیم. پس بهمون حق بدید که بیشتر مطالب اینجا راجع به شهر تهران باشه. ولی اگه شما هم دلتون می‌خواد جایی رو معرفی کنید یا مثل ما زیاد این‌ور.اون‌ور می‌رید، می‌تونید با ما همراهی کنید، ما هم خیلی خوشحال می‌شیم.

خوبی این سایت اینه که برای نشون دادن محل مورد نظر از ابزاری مثل نقشه گوگل استفاده می‌کنه، عکس‌های اونجا رو می‌ذاره و پیشنهاد می‌ده چی بخورید. پیشنهاد من اینه که یه لوگو و یه قالب مناسب‌تر برای این کار طراحی کنن و امکانات بیشتری بذازن. مثلاً اگر وب‌سایت داره کد QR مربوط رو بذارن تا بشه با استفاده از اون به سرعت رفت به سراع سایتش. اگه بتونن نسخه موبایلی براش درست کنند یا حتی اپلیکیشن بسازن تا هر کسی با موبایلش بتونه بنابر موقعیت جغرافیایی که در شهر داره، پاتوق‌ها رو پیدا کنه، خیلی خوب می‌شه. این طوری می‌شه براش مدل تجاری هم پیاده کرد و از تبلیغات هم پول درآورد.

قوطی، سایتی برای ثبت سوتی

قوطی از اون دسته از سایت‌هاست که قرار نیست رسالت خاصی جز خنداندن داشته باشه.همه ما روزانه سوتی می‌دیم یا حداقل سوتی‌هایی رومی‌بینین و می‌شنویم. قوطی جاییه برای جمع‌اوری این سوتی‌ها. خیلی ساده می‌شه اومد توی این سایت و از سوتی‌های بقیه خوند و از سوتی‌های خود نوشت. هدف دیگه‌ای هم جز این نیست! سایت هنوز خیلی توسعه پیدا نکرده اما خب ایده جالبیه شاید مورد اقبال واقع بشه! تا وقتی که سوتی است قوطی در امان است. سوتی‌های مثل این: زبان ایرانی‌ها زمان هخامنشیان، میخی بوده!

خود سایت هم شعار جالبی داره که می‌گه: ما به سوتی‌دهنده نمی‌خندیم (پس به کی می‌خندیم؟!!)، به خود سوتی می‌خندیم! و قانون کپی‌رایت سایت هم به نوع خودش جالبه چرا که زیر قوطی رو نوشتن: هیچ حقی برای هیچ کس (حتّی قوطی™!) محفوظ نیست!

سایت شما روی چی، چه شکلیه؟

وقتی که یک سایت یا وبلاگ تازه طراحی می‌کنیم و روی اینترت فعالش می‌کنیم، ظاهراً همه چیز مرتب به نظر میاد.

اما مشکل وقتی شروع می‌شه که ما کم‌کم ایمیل‌هایی از مخاطبانمون می‌گیریم که نمی‌تونن سایتمون رو درست ببینن. یعنی صفحات سایت ما به هم ریخته به دستشون می‌رسه. علتش هم اینه که ملت از سیستم‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری و وسایل و مرورگرهای مختلفی به سراغ سایتمون میان.

یک طراح سایت شاید بتونه انواع مرورگرها رو روی کامپیوترش نصب کنه اما مسلماً نمی‌تونه همه لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌ها و موبایل‌ها رو برای آزمایش داشته باشه. اینجاست که سر و کله سایت‌های دیگه‌ای پیدا می‌شه تا بهمون کمک کنن.

اولین سایت اسمش هست Browser Shots که نشون می‌ده وب‌سایتتون در مرورگرهای مختلف چطور دیده می‌شه. مثلاً سایت من اوضاعش این شکلیه. می‌تونید روی هر کدوم از عکس‌های کوچیک کلیک کنید و بزرگ‌ترش رو ببینید.

امابه نظرم گل سرسبد سرویس‌های این‌چنینی Screenfly هست. این سرویس اوضاع سایتتون رو در انواع موبایل‌ها، تبلت‌ها، تلویزیون‌ها و لپ‌الپ‌ها با رزلوشن‌های مختلف خواهید دید.

ادامه

Moat، جست‌وجوگر بنرهای تبلیغاتی

وقتی صحبت از موتور جست‌وجو می‌شه، خیلی‌هامون بلافاصله یاد گوگل می‌افتیم. اگه یه کم کنجکاوتر باشیم، احتمالاً از بینگ هم استفاده می‌کنیم. اما در دنیای موتورهای جست‌وجو انواع و اقسام سایت‌ها هست. خیلی از این سایت‌ها دارن به صورت تخصصی کار می‌کنن. یعنی روی حوزه مشخصی انگشت گذاشتن و همون بخش رو پوشش می‌دن. برای همینه که این وسط انواع موتورهای جست‌وجوی مخصوص کتاب الکترونیک، موسیقی، فیلم و هزار و یک خرت و پرت دیگه رو می‌شه یافت.

سایت Moat یا «خندق»، موتور جست‌وجوی اختصاصی بنرهای تبلیغاتیه! البته اون قدر کامل نیست که آگهی‌های هر چی برند و مارکه توی خودش داشته باشه. اما شما می‌تونید آگهی‌های بچه‌معروف‌های دنیای تجارت رو پیدا کنید. حالا چرا کسی باید علاقمند باشه تا دنبال این طور آگهی‌ها بگرده؟ در جوابش باید بگم که هر علتی می‌تونه داشته باشه. شاید یکی بخواد از این آگهی‌ها ایده بگیره. یا ممکنه یکی دوست داشته باشه به خاطر علاقمندی به یک محصول تبلیغش رو بذاره کنار سایت یا وبلاگش. اون وقت می‌تونه بره توی این سایت و مثلاً اگه طرفدار مرورگر کرروم هست، اسمش رو وارد کنه و بنرها رو در اندازه‌های مختلف ببینه. بعدش هم می‌شه قاپیدشون رو ازشون استفاده کرد.

ادامه

تور ارزان از ایران به خارج

شخصاً هیچ اعتمادی به آژانس‌های مسافرتی و برگزارکنندگان تور ایرانی ندارم. همه جای دنیا تو می‌توانی برای سال بعد و خیلی بعدترت هم برنامه‌ریزی کنی و بلیت بخری. هر چه زودتر هم بخری، برات ارزون‌تر تموم می‌شه. اما آژانس‌های ایران خیلی زود که بخوان هزینه سفر رو اعلام کنن، یک ماه پیش از سفره. اون وقت قیمت‌ها رو هم طوری بالا می‌برن که خدای ناکرده ضرر نکنن. پولت رو تمام و کمال ازت می‌گیرن و اما پول هتل و هواپیما رو در آخرین لحظه یا با چک مدت‌دار می‌دن. در واقع با پول ملت کار می‌کنن و تا می‌تونن ازشون می‌کشن بیرون. آخرین لحظه‌های قبل از پرواز هم هر چقدر که بشه بابت ترانسفر و خرج و مخارج دیگه ازت پول اضافه می‌گیرن. شاید اوضاع این قدر هم بد نباشه. قبول دارم که کم و بیش کارهایی برای بهبود وضعیت تورها انجام شده اما تجارب من و دوستانم به شدت در این زمینه تلخ بوده.

همه اینها رو گفتم که به یکی از اتفاقات خوب دنیای مجازی اشاره کنم. سایت آخرین ثانیه یا Last Second قراره که تورهای ارزون رو برامون پیدا کنه.

تور لحظه آخری چیه؟

تور لحظه آخری به توری گفته می‌شه که در حداقل فاصله زمانی تا تاریخ شروع تور قرار گرفته. این مدت زمانی معمولاً یک تا دو روز مونده به اتمام تاریخ نام‌نویسی تور و اجرای اونه. هزینه تور لحظه آخری که به علت تکمیل نشدن ظرفیت سهمیه رزروشده توسط آژانس‌ها، تورها۱۰% تا ۵۵۰% پایین‌تر از قیمت واقعی به فروش می‌رسند.
این حالت بیشتر برای کشورهایی پیش میاد که از گردشگران ایرانی روادید (ویزا) نمی‌خوان. جاهایی مثل ترکیه، مالزی، سریلانکا، بلاروس، گرجستان و چند جای دیگه. آژانس‌های مسافرتی معمولاً ۴۸ ساعت قبل از تاریخ برگزاری تور اقدام به فروش تورهای چارتر می‌کنن که خالی موندنشون براشون ضرر داره. سایت آخرین ثانیه هم این طور پیشنهادهای ارزون رو براتون پیدا می‌کنه و در اختیارتون می‌ذاره.

یکی دیگه از بخش‌های جالب این سایت بخش سفرنامه هست. مردم تجارب سفرشون رو با عکس و تفصیلات وارد این بخش می‌کنن که خوندنشون حالی از لطف نیست و اگه برنامه سفر دارید، می‌تونید از این بخش کمک بگیرید.

سایتی برای خیریه‌ها

همیشه ایده‌های خوبی برای کمک‌های خیریه هست. روش‌های تشویقی، بازی، ورزش، فعالیت‌های هنری و هزار و یک جور ژانگولر که آدم باب میلش باشه می‌شه پیدا کرد و یه کار خیر هم انجام داد. یکی از مشکلاتی که تحریم‌های بانکی و عدم ارتباط با ویزاکارت و مسترکارت و پی‌پل و انواع و اقسام روش‌های انتقال پول اینه که نمی‌شه از ایرانی‌های خارج از کشور برای کارهای خیریه به راحتی کمک گرفت.

سایت‌هایی مثل جاست گیوینگ Just Giving یک ایده ساده پشتشونه. یک سری مؤسسه خیریه توی این سایت عضو شدن. یک سری آدم هم میان با هم قرار می‌ذارن که دوچرخه‌سواری کنن یا دوی ماراتن داشته باشن یا هر چیز دیگه. برای این کار هم یک هدف مالی تعیین می‌کنن. مثلا آقای ایکس می‌گه من برای کمک به کودکان سرطانی ۱۵۰۰ دلار جمع می‌کنم و می‌دوم. برای این کار هم یک صفحه درست می‌کنه و لینکش رو برای دوستانش می‌فرسته. دوستانش هم هر کدوم یک مقدار کمک مالی بهش می‌کنند تا به ۱۵۰۰ دلار برسه. بعد هم این پول داده می‌شه به اون مؤسسه خیریه کودکان سرطانی.

می‌دونم که مؤسسات خیریه در ایران کم و بیش فعالیت می‌کنند و با همه سختی‌ها کارشون رو به جلو می‌برن. اما واقعاً ای کاش این مؤسسات ایرانی توی این سایت یا سایت‌های مشابه صفحه‌ای داشتند که می‌شد کاری انجام داد. حداقل از مؤسسات معتبری مثل محک که به دریافت کمک به طور آنلاین و از راه عابربانک و تلفن و راه‌های دیگه اهمیت می‌دن، انتظار می‌ره به این روش‌ها هم فکر کنند و عضو این سایت‌ها بشن.

به هر حال هدف معرفی این سایت بود شاید به درد کسی خورد. ضمن این که هم اپلکیشن آیفون داره هم اپلیکیشن فیس‌بوک.

امشب چی بپزم؟

کلاً دو تا سؤال هست که خیلی‌ها باهاش درگیرن. یکیش اینه که «چی بپوشم؟» اون یکیش هم اینه که «چی بپزم؟». حالا اولین سؤال چیزی هست که به خود آدم مربوطه و یک چیز شخصیه. اما سؤال دوم ممکنه به خاطر دعوت از مهمون، جوابش به خیلی‌ها مربوط باشه.

به هر حال برای بعضی‌ها این که شب چی بپزند تصمیم سختیه. اگه شما از این جور اشخاص هستید می‌تونید از صفحه امشب چی بپزم برای گرفتن ایده‌های مختلف استفاده کنید.

وقتی صفحه رو باز می‌کنید، اسم یک غذا رو می‌بینید که به عنوان پیشنهاد بهتون ارائه می‌شه. اما سه تا گزینه زیر این پیشنهاد هست:
– نمی‌خوام! یه پیشنهاد دیگه بده
– دوست دارم! ولی بلد نیستم
– آخه یخچال خالیه

با کلیک روی لینک اول پیشنهاد تازه‌ای دریافت می‌کنید. با کلیک روی لینک دوم به سایت دیگه‌ای می‌رید که دستور آشپزی می‌ده و لینک سوم هم خرید آنلاین خوراکی و مواد غذایی رو از سایت دیگه می‌شه انجام داد.

کلاً یک ایده ساده هست که بسیار هم کاربردیه. کاملاً این امکان هست تا با پربیننده شدنش، توسعه داده بشه. می‌شه به راحتی هم اسپانسر بگیره یا رستوران پیشنهاد بده یا این که در صورت امکان با محتوای موجود در خونه، این پیشنهاد رو بده که چی بپزید. می‌تونه اپلیکیشنش درست بشه و با توجه به موقعیت جغرافیایی و مکان فرد در شهر، پیشنهادهایی رو بده. خلاصه این ایده تا دلتون بخواد قابلیت توسعه داره و من امیدوارم بچه‌های این سایت، به گسترشش فکر کنن.