هفتهنامه چلچراغ– سفرنامه که میخوانم یک جور میل غریب به سفر غلغلکم میدهد و به مانند یک بیماری عود میکند و درد سفر به سرزمینهای دور و غریب را میگیرم. این درد زمانی حاد میشود که دوستی ماجراهای هیجانانگیز مسافرتش را برایم تعریف کند یا بخوانم سفرنامههایی به مانند آن چه را که منصور ضابطیان مینویسد. هر چندگاه یک بار هم هر آنچه که ته جیبم باقی مانده است، بر میدارم و میروم تا به آنجا که اندوختهام ته بکشد. جدیداً به این فکر میکنم که ما ایرانیان برای سفر زیاده از حد سخت میگیریم و به قولی سوسول بودمان بد جوری توی ذوق میزند. همواره به دنبال بهترین هتلها پولمان را هدر میدهیم و در سفر بیشتر وقتمان را به خرید میگذرانیم. خلاصه آن که بار سفر میبندیم و به دورترین مکانها و کشورها میرویم اما تنها به سرک کشیدنی بسنده میکنیم و نمیبینیم آن چه را که باید ببینیم. همه این چیزها را گفتم که ببینم اگر به شما هم به همین بیماری دچارید، راه چارهای معرفی کنم.
اسپرانتیستها برای رفع این مشکل، شبکهای از میزبانان همزبان را در سراسر دنیا گرد هم آوردهاند تا بتوانند هر چه بیشتر اعضای خود را با هم مرتبط کنند. این برنامه Pasporta Servo نام دارد. میزبانان بابت اقامت از شما پولی درخواست نمیکنند، حتی بسیاری از آنها صبحانه یا شام نیز برایتان تدارک میبینند. میزبانی در این برنامه الزاماً لوکس نیست. همه نوع پذیرایی وجود دارد، از خوابیدن در کیسه خواب روی کف اتاق تا حق استفاده از تمام خانه. برای استفاده از این امکان یک شرط عمده وجود دارد. شما باید اسپرانتو را یاد بگیرید. فرم درخواست به زبان اسپرانتو است، کتابچه آدرس نیز به زبان اسپرانتو است و همه میزبانان به زبان اسپرانتو صحبت میکنند. البته این مسأله آن قدر که بهنظر میرسد بد نیست. اسپرانتو زبانی ساده است با دستور زبانی ساده و آسان، بدون استثناء، با کلماتی بهسادگی قابل تشخیص، یعنی هر آنچه که از یک زبان دوم انتظار دارید. میتوانید آنرا ظرف شش ماه بیاموزید. برای رسیدن به سطح مکالمهی پایه، یک ماه آموزش کافی است. (اطلاعات بیشتر)
اما اگر حال و حوصله یادگیری زبان تازهای را ندارید، میتوانید به باشگاه میهماننوازی بپیوندید.
اسپرانتو
وبلاگنویسی به اسپرانتو
وکی پدیا اسپرانتو را چنین تعریف میکند: اسپرانتو یک زبان علمی یا فراساخته است. درباره تعداد متکلمان این زبان که در تمام کشورهای جهان وجود دارند، اعداد و ارقام متفاوتی گفته میشود که حتی بر اساس پایینترن برآوردها نیز، تعداد آنها دست کم چندن میلیون نفر است. زبان بینالمللی اِسپـِرانتو در سال ۱۸۸۷ میلادی (۱۲۶۶ خورشیدی) توسط دکتر لودوک لازاروس زامنهوف لهستانی ساخته شد. اسپرانتو به علت ساختار علمی و آسان خود مورد توجه متفکران و دانشمندان با ملیتهای گوناگون قرار گرفت و به خاطر ویژگیهای منحصر به فرد آن، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد یونسکو در سال ۱۹۵۴ میلادی به اتفاق آراء آن را به عنوان زبان بینالمللی و بیطرف به رسمیت شناخت و آموزش اسپرانتو را به تمامی کشورهای عضو خود توصیه کرد. همچنین «یونسکو» در استقبال از صدمین سالگرد انتشار زبان اسپرانتو در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵) در قطعنامهای دیگر ضمن تأکید بر تصمیم قبلی خود، مراتب پشتیبانی خود را از آموزش و گسترش زبان بینالمللی اسپرانتو در سراسر جهان ابراز داشت.