یوتیوب: کارگردان خودم!

You Tubeبا سرعت عجیبی تغییر می‌کند. اینترنت را می‌گویم. دنیای فناوری شاید در هیچ دوره‌ای از تاریخ این مقدار شتاب نداشت. فناوری کامپیوتر و به دنبال آن اینترنت جهش‌های بلندی را در پنج سال اخیر شاهد بوده. چیزی که تصورش در کمتر از یک دهه پیش غیرممکن به نظر می‌رسید و در مخیله کسی نمی‌گنجید، اکنون واقعیت پیدا کرده و قابل لمس است. شاید در کشور ما به دلیل کمبود منابع و عدم دسترسی به برخی از این امکانات نتوانیم تمام آن چیزی را که در دنیا وجود دارد، لمس کنیم اما با گشت و گذار در گستره جهانی وب، درک آن موضوع غریبی نیست. ده سال پیش نشستن پشت کامپیوتر خانگی و آوردن اطلاعات از کامپیوترهای دیگر روی شبکه هنوز چیز عجیب و هیجان‌انگیزی بود. این که بتوانیم چند خطی پایم متنی را بین دو کامپیوتر که در اتاق‌های مختلف یک ساختمان قرار دارند، رد و بدل کنیم پیشرفت کمی محسوب نمی‌شد. عملکرد دستگاه‌های کنترل از راه دور تلویزیون و این که بتوان بدون وجود سیم، کنترل یک دستگاه را در دست گرفت جالب‌ترین چیزی بود که بخشی از دوران کودکی من را تشکیل می‌داد چه برسد به حسی که سال‌های بعد درباره دستگاه‌های تلفن همراه پیدا کردم. تصورش هم غیرممکن بود. تلفنی که توی جیبت است و همه جا می‌تواند مانند خانه‌ات تو را با بقیه مرتبط کند.
حالا اینترنت یک امر بدیهی شده. تا ده سالپیش صفحه‌های سیاه و سفیدی که از طریق شبکه‌های BBS (یک نوع شبکه محلی) در دسترس بودند، بعد از چند سال اینترنت ما را به صفحاتی روبه‌رو کرد که با شیوه‌ای متفاوت، رنگین و متصل به هم، دنیایی از متون و تصاویر مفید را تشکل می‌دادند. امروز می‌بینم که صوت و تصویر هم به مجموعه چندرسانه‌ای اینترنت افزوده شده و روز به روز حجم بیشتری از اطلاعات سمعی و بصری را در اختیار کاربرانش قرار می‌دهد. با افزایش ضریب نفوذ اینترنت در دنیا مخصوصاً از نوع پرسرعتش، انتقال داده‌های حجمی چون موسیقی و و فایل‌های ویدئوی ساده‌تر شده و کاربران دیگر محدود به خواندن نیستند. آنها می‌توانند گزارشی را بخوانند و تصاویرش را مشاهده کنند.

ادامه

WikiHow، ویکی پرسش و پاسخ

WikiHowگاهی وقت‌ها آدم نمی‌داند برای حل برخی از سؤالات خود چه گِلی به سرش بگیرد. این جور مواقع اگر اهل اینترنت باشید، سعی می‌کنید بروید سراغ اینترنت و جست‌وجو کنید بلکه به جواب سؤالاتش برسید. این سروس یاهو نمونه‌ای از تلاش‌هایی است که شرکت‌ها برای پاسخ به این نیاز کاربران و در حقیقت جذب مخاطب بیشتر انجام می‌دهند. اما یک سایت خوب دیگر هم برای چنین پاسخ‌هایی موجود است. یک سایت از نوع ویکی که هر بازدیدکننده می‌تواند جواب را تغییر دهد و تکمیل‌ترش کند. سایت wikiHow به چنین سؤالاتی در دسته‌بندی‌های مختلف جواب می‌دهد. شما می‌توانید یکی از پرسشگران یا یکی از پاسخ‌دهندگان باشید. این سایت را ببینید تا متوجه گستره این سؤالات بشوید. طیفی از سؤالات در حوزه سفر، هنر، حیوانات خانگی، سلامتی، اقتصاد و…
این هم نمونه پارسی‌اش که امروز یافتم: پرابلمز دات آی آر

موبایل کار، طرحی برای کسب و کار

Mobile Karابتکار بدی نست. این که سایتی روی وب راه بیندازید شبیه یلوپیج‌هایی چون کتاب اول با این تفاوت که به جای شماره تلفن ثابت، شماره تلفن همراه افراد را بگذارید و برای هر شماره یک صفحه اختصاصی با توضیحاتی درباره زمینه فعالیت قرار دهید. شماره‌ها را بر اساس نوع فعالیت و کسب و کار و شهر و… دسته‌بندی کنید و امکاناتی برای جست‌وجو در آن تعبیه کنید.
طرح خیلی خوبی است. به شخصه با نام‌گذاری این طرح یعنی «موبایل‌کار» مشکلی ندارم اما اخیراً نمی‌دانم چرا نسبت به هر چیزی که لقب ملی را با خود یدک می‌کشد، حساسیت پیدا کرده‌ام. تیم ملی، خودروی ملی، اینترنت ملی، پورتال ملی، شبکه ملی و چه و چه. این حساسیت دارد کم‌کم به بی‌گناهانی مانند کفش ملی و بانک ملی هم کشیده می‌شود.
به هر حال این که موبایل‌کار شعار «طرح ملی کارآفرینی از طریق موبایل» را به خود ضمیمه کند کمی بوی جوراب را به این طرح جالب اضافه می‌کند.
حالا ببینیم موبایل‌کار چه امکاناتی دارد:

ادامه

Netvibes، صفحه‌ای به دلخواه من

NetVibesشما هر روز به سایت‌های مختلفی سر می‌زنید و برای مثال اخبار می‌خوانید، ایمیل‌هاتان را چک می‌کنید و از این جور کارها. حالا چه می‌شد اگر می‌توانستید برای خودتان یک صفحه طراحی کنید و عناوین سایت‌های خبری، خلاصه‌ای از میل‌باکس، آب و هوا، آخرین عکس‌های آلبوم مورد علاقه‌تان، آخرین نوسانات در بورس و… را در آن بچنید؟ خب مسلماً خیلی خوب می‌شد.
گوگل چیزی شبیه به این کار را در Google Personalized قبلاً تدارک دیده و عده زیادی از آن استفاده می‌کنند یا ماژول‌هایی برایش می‌نوسند کما این که من قبلاً یک ماژول را که عناوین اخبار پارسیک را در صفحه شخصی گوگل نمایش می‌داد، نوشتم و دوستان دیگر هم ماژول‌های دیگری برای اضافه کردن به صفحه شخصی گوگل تولید کردند.
امروز سایت دیگری پیدا کردم که از این خاصت به نحو بهتر و گسترده‌تری استفاده می‌کند. شما با ثبت‌نام در این سایت می‌توانید همه چیز را به دلخواه خود تغییر دهید. همه چیز از عنوان صفحه تا اضافه کردن ماژول‌ها، برچسب‌ها و تب‌ها.
این سایت که بر اساس وب ۲ بنا شده است، Netvibes نام دارد. قبل از این که در این سایت عضو شوید، با منوها و پنجره‌هایش بازی کنید، روی عناوین منوها و سایت کلیک کرده و آنها را ویرایش کنید تا برای عضویت در این سایت ترغیب شوید.

با نت‌ویبز، شما به راحتی می‌توانید صفحه خود را با فیدهای RSS/Atom، ایمیل‌های جی‌میلتان، آب و هوای شهر دلخواه خود، یادداشت‌ها و جعبه جست‌وجو تحت وب که شامل گوگل، یاهو، ام اس ان و ویکی‌پدیا است پُر کنید. همچنین می‌توانید در صفحه خود ماژول‌هایی برای مدیریت بوک‌مارک‌ها، فلیکر و… قرار داده و حتی رنگ هر قسمت از سایت خود را به دلخواه تغییر دهید. همچنین امکان ورود از طریق فایل‌های OPML به نت‌ویبز وجود دارد.

اضافه‌کردن محتوا به نت‌ویبز بسار ساده است. روی عبارت Add Content کلیک می‌کنید تا کادری در سمت چپ صفحه پدیدار شود. شما در این کادر بخش‌هایی می‌بینید با عناوین my feeds، featured feeds، feed directory و همچنین تعدادی ماژول از سایت‌های معتبر وب ۲ که در پایین این ستون درج شده‌اند. تنها کلیک کردن روی هر یک از آنها کافی‌ست تا پنجره جدیدی باز شود و محتوای مورد علاقه شما را به صفحه اضافه کند. شما می‌توانید پنجره‌های موجود در صفحه را با خاصیت بگیر و ول کن (Drag and Drop) در صفحه جا به جا کرده و چیدمان صفحه را به دلخواه خود تغییر دهید، برچسب پنجرها، تعداد عناوین موجود در آن و مراتب دیگر را به دلخواه دستکاری کنید. ضمن این که می‌توان تعداد نامحدودی صفحه به همین ترتیب در کنار هم و به صورت تب‌های مختلف ایجاد کرد.

از همه اینها گذشته، نت‌ویبز یک Feed Reader خیلی خوب دارد. در بخش My Feed شما می‌توانید فایل‌های xml خود را اضافه کرده تا پنجره‌ای را در صفحه خود تعبیه کنید که عناوین سایت دلخواه شما را نمایش می‌دهد. این دیگر واقعاً معرکه هست!
علاقمندان به پادکست هم می‌توانند از پادکست‌پلیر سایت نت‌ویبز استفاده کنند تا این بخش از کاربران هم همه چیز را در کنار خود داشته باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر به وبلاگ نت‌ویبز و اکوسیستم نت‌ویبز سر بزند.
سایت مشابه: Webwag

عزیز میلیون دلاری

یک ایده خوب می‌تواند برای صاحبش پولساز باشد. جالب است که از این ایده‌های ریز و درشت همیشه مثل قارچ سبز می‌شوند و ما هم همیشه با خود فکر می‌کنیم که چرا زودتر به ذهنمان نرسید.
جناب Alex Tew یک دانشجوی سال اول انگلیسی است که ۲۱ سال دارد و حدوداً ۵ یا ۶ ماه قبل برای تأمین هزینه‌های تحصیلش یک سایت به نام Million Dollar Homepage راه‌اندازی کرد. او صفحه ورودی سایتش را به یک میلیون پیکسل تقسیم کرد و برای هر پیکسلش یک دلار قیمت گذاشت. جالب این که در مدت کوتاهی ۹۹۹ هزار پیکسلش به فروش رفت و هزار تایش باقی ماند که این هزار پیکسل آخری در سایت eBay به حراج گذاشته شده است و به این ترتیب این دانشجو صاحب ۹۹۹ هزار دلار پول شد. سایت‌های شخصی و یا تجاری مثل Times و eBay با خرید این پیکسل‌ها و قرار دادن لوگوی خود در فضای خریداری شده، بینندگان را به سمت سایت خودشان راهنمایی می‌کنند.

ادامه

Persian Fight Club

مجله چلچراغ– یک اورکات ایرانیزه شده به نام کلوب. باز هم شبکه‌های مجازی اما از نوع ایرانیش. کلوب یک شبکه مجازی دوستانه است که آقای شکوری و تیمش آن را ایجاد کرده‌اند تا به نوعی رقیبی باشند در اشلی دیگر برای سایت‌هایی همچون اورکات، گزگ، های فایو، یاهو ۳۶۰ و انواع و اقسامش که اپیدمی سال گذشته بودند. کلوب شباهت‌ها و البته تفاوت‌هایی با بقیه این سایت‌ها دارد. متنی که می‌خوانید بررسی این سایت است که گفت‌وگویی کوتاه با آقای شکوری نیز ضمیمه آن شده است.
سایت کلوب، دو ماه مانده به فیلتر شدن اورکات کار خود را شروع کرد و در ابتدا سیستم عضویتی همانند اورکات داشت اما بعدها عضویت در آن برای همگان باز شد و کاربر برای عضویت در این سایت نیازی به دعوتنامه نداشت. کلوب امکانات زیادی را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهد. مسأله‌ای که در جای‌جای این سایت به چشم می‌خورد، تأکید روی ایرانی بودن سایت است. حتی قوانین جاری در سایت تأکید شدیدی بر حفظ شئون کشور ایران دارد. آقای شکوری در زمینه کنترل محتوای سایتش می‌گوید:
«هدف ما شبیه‌سازی جامعه واقعی در دنیای مجازی است. باید بپذیریم که فرهنگ ما با کشورهای دیگر متفاوت است. در اینترنت بحث تعامل فرهنگ‌ها وجود دارد. ما عقیده داریم که نباید میدان را برای خارجی‌ها خالی کنیم بلکه باید در این عرصه حضور فعال داشته باشیم. در عین حال قوانینی در کلوب در نظر گرفته‌ایم و از کاربرانمان درخواست کرده‌ایم که مسائل اخلاقی را رعایت کنند. برای این کار هم روزانه بیش از ۱۰۰۰ تصویر را کنترل می‌کنیم و به افراد خاطی هشدار و اخطار می‌دهیم.»
هنگامی که سایت مورد اقبال قرار می‌گیرد و بازدیدکنندگانش رو به افزایش می‌رود، بحث افزونگی داده‌ها پیش می‌آید و تمام این‌ها کنترل را دشوارتر می‌سازد. مدیر کلوب در این باره توضیح می‌دهد:
«مکانیسم کنترلی ما، کنترل گلوگاه‌ها است. ما موضوعات سیاسی را تأیید نمی‌کنیم. این مسأله بیشتر به خاطر جلوگیری از فیلتر شدن است. عقیده داریم جلوگیری از مطرح‌شدن چنین مباحثی، باعث توقف روند شکل‌گیری آن می‌شود. موضوع کنترل محتوا در سایت ما از سایت اورکات بسیار مشکل‌تر است و این به‌خاطر این است که در سایت کلوب مطالب به‌صورت فارسی نوشته می‌شوند نه پینگلیش. ما در برخی مباحث، مقاله‌های ۱۰۰ خطی داریم و این کنترل را سخت می‌کند».
رفتار کاربران در چنین سایت‌هایی بسیار جالب است و به نوعی کنش‌ها و واکنش‌های جامعه مجازی فارسی‌زبان را نشان می‌دهد. نکته جالب اینجاست که کاربران سایت کلوب نسبت به سایت‌های مشابه خارجی کمتر از عکس‌های واقعی خود در پروفایلشان استفاده می‌کنند و بیشتر تصاویر نمادین است. آقای شکوری در این باره عقیده دارد:
«متأسفانه کاربر ایرانی به خارجی‌ها اعتماد بیشتری دارد. این مشکل فرهنگی در تمام بخش‌های جامعه ما نمود دارد. مردم ما همواره جنس خارجی را بر ایرانی ترجیح داده و به آن اعتماد بیشتری دارند. شاید به همین دلیل است که هنگام پر کردن پروفایلشان در کلوب به جای عکس خودشان، تصویری نمادین قرار می‌دهند. خوشبختانه این مشکل به تدریج کمتر شده و کاربران اعتماد خود را به این سایت افزایش داده‌اند».
رشد روزانه کلوب به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد. در حال حاضر در روز ۴۰۰ کاربر به کلوب اضافه می‌شوند. کلوب با بقیه متفاوت است. امکانات زیادی از قبیل ایجاد پروفایل شخصی، وبلاگ، لیست دوستان، آلبوم تصاویر، ایجاد کلوب، ایجاد آگهی اینترنتی، ایجاد فروشگاه اینترنتی، ارسال و دریافت پیام، خرید از فروشگاه‌ها و ارسال sms موجود است. تعدادی از این امکانات برای کاربران عادی محدود شده و برای ارتقا به سطح کاربر ویژه نیاز به پرداخت هزینه اندکی دارند.
«ما همچنان در حال برنامه‌ریزی و افزایش امکانات سایت هستیم. برای مثال امکانات وبلاگ‌نویسی افزایش پیدا می‌کند. صفحات کاربران هر چه بیشتر به صفحات شخصی نزدیک خواهد شد و اصولاً ماژول‌های سایت زیادتر می‌شوند و هر کاربر یک Subdomain اختصاصی خواهد داشت. برخی از امکانات هم از قبیل حذف کاربر در سایت موجود نیست که این امر به‌خاطر حجم زیاد پردازش حذف است که به تدریج اصلاح خواهد شد».
کلوب یکی از معدود سایت‌های ایرانی است که درآمدزایی هم می‌کند که البته فعلاً این درآمد هزینه‌ها را پوشش می‌‌دهد. مدل درآمد کلوب از طریق تبلیغات، کاربران ویژه، فروشگاه کتاب کلوب، فروشگاه‌های کاربران و در آینده آگهی‌های تصویری بوده و رو به رشد است.
شما می‌توانید از طریق آدرس www.cloob.com به این سایت دسترسی داشته باشید و از تمام امکانات آن به سادگی چند کلیک استفاده کنید. آگهی‌های خود را در سایت درج کنید، وبلاگ بنویسید و اگر چیزی برای فروش دارید از طریق ویترین فروشگاه مجازی خودتان به فروش برسانید و کسب درآمد نمایید.

اجتماع مجازی اُرکات Orkut

جریان «تو دوست داری با دوست من که دوست داره با دوست تو دوست بشه، دوست بشی» رو که می‌دونین؟
خب جریان ارکات هم که چهار ماه پیش اشاره‌ای به آن کرده بودم، درباره همین موضوع است!
یکی از مشکلاتی که شرکت‌ها با آن دست به گریبان هستند، این است که کارمندان در ساعات اداری وقت خود را صرف مسائل شخصی می‌کنند. برای مقابله با این مشکل، شرکت گوگل راه حل جالبی را پیاده می‌کند. طبق این راه حل، کارمندان می توانند ۲۰ درصد از وقت کاری خود را صرف پروژه‌های شخصی نمایند مشروط بر اینکه آن پروژه در جهت اهداف شرکت گوگل باشد. گاهی از میان این پروژه‌های کوچک شخصی، مواردی پیدا می‌شوند که با حمایت گوگل تبدیل به یکی از بهترین خدمات می‌گردد. از نمونه این خدمات می‌توان به سرویس جمع‌آوری اخبار گوگل یا Google News اشاره کرد که روزانه میلیون‌ها بازدیدکننده دارد و در اصل پروژه یک مهندس هندی گوگل به نام Krishna Bharat است یا بخش Froogle در سایت گوگل که در زمینه جستجو برای محصولات فروش آنلاین خدمات قابل توجهی را ارائه می‌دهد.
یکی از پروژه‌های فردی جالب توجه در این زمینه Orkut نام دارد که ابتکار فردی‌ست به نام Orkut Buyukkokten.

ادامه

دوره جدید سرویس‌های ایمیل آغاز می‌شود

گوگل استفاده آزمایشی از Gmail را برای وبلاگ‌نویسان قدیمی‌ای که به طور فعال از Blogger استفاده می‌کنند آزاد کرده است. وبلاگ‌نویسان قدیمی بعد از login کردن در سایت بلاگر این کادر را بالای لیست وبلاگ‌هایشان خواهند دید:

بدین ترتیب وبلاگ‌نویسان با چند کلیک ساده و پر کردن یک فرم صاحب ۱۰۰۰ MB فضای ایمیل روی یکی از معروفترین و پرقدرت‌ترین سایت‌های دنیا می‌شوند. اگر پس از کلیک کردن روی لینک با پیغام خطا مواجه شدید ابتدا مطمئن شوید User Name و سایر مشخصات پروفایل شما در بلاگر به فارسی نیست، سپس دوباره سعی کنید. همچنین اگر این کادر را پس از لاگین کردن در بلاگر ندیدید احتمالاً مدت زیادی از شروع وبلاگتان نمی‌گذرد و یا وبلاگ فعالی ندارید. باید صبر کنید تا مرحله آزمایشی Gmail به اتمام برسد و ثبت نام عمومی(تر) آن آغاز شود!

چند نکته
سرعت لود شدن صفحات به حدی زیاد است که تفاوت بین اینترنت و کامپیوتر خودتان را احساس نمی‌کنید. Shortcutها، امکان پاسخگویی یا Forward سریع به ایمیل‌ها، امکان تعریف Lable برای دسته‌بندی ایمیل‌ها، امکان مشاهده ایمیل‌های مربوط و آرشیو ایمیلهای رد و بدل شده با شخصی که در حال خواندن ایمیل او هستید و از همه مهم‌تر حجم فضایی که Gmail ارائه می‌دهد این سرویس را از تمام سرویسهای مشابه متفاوت کرده. شعار Gmail چنین است: فضا زیاد است، وقت خود را برای پاک کردن ایمیل‌ها هدر ندهید!



اما نکته حساسیت‌برانگیز آگهی‌های بازرگانی‌ای است که با توجه به ایمیل‌های دریافتی، کنار صفحه ایمیل به نمایش در می‌آید. برخی معتقدند استفاده از متن ایمیل‌ها برای نمایش آگهی تجاوز به حریم خصوصی افراد است. Gmail همچنین خبر می‌دهد در صورتی که کسی بیش از ۹ ماه وارد حساب ایمیل خود نشود تمام ایمیل‌های او پاک، حسابش بسته و UserName اش نیز برای ثبت توسط دیگران آزاد می‌شود. در مقایسه با سایت‌های مشابه که مدت ۳۰ و حتی ۱۵ روز پس از غیرفعال ماندن یک حساب ایمیل‌ها را پاک می‌کنند زمان ۹ ماه بسیار مناسب به نظر می‌رسد اما آزاد شدن UserName می‌تواند کمی نگران کننده باشد. در حال حاضر حتی اگر بعد از چند سال به Yahoo یا Hotmail سربزنید خواهید دید که UserName و Password شما کماکان فعال است و تنها ایمیل‌های قبلی شما حذف شده‌اند.
همین روزها خبر می‌رسد که یاهو نیز به بعضی افراد ۱۰۰ MB ایمیل مجانی می‌دهد. سایت SpyMac نیز علاوه بر ۱۰۰۰ MB فضای ایمیل رایگان، ۱۰۰ MB فضای سایت و ۲۵۰ MB فضا برای ذخیره تصویر و فایل در اختیار کاربرانش قرار می‌دهد.
به نظر می‌رسد تحول بزرگی در دنیای وب و ایمیل در حال وقوع است. باید تا پایان دوره آزمایشی Gmail و سروِس جدید یاهو منتظر ماند و دید…