ویروس کپی و پیست در سایت دادستانی کل کشور

البته این هیچ اشکالی نداره که آدم به مراجع معتبر و تقریباً بی‌طرفانه ویکی‌پدیا برای نوشتن یک مقاله یا شرح حال رجوع کنه. به ویژه که قرار باشه یک شخصیت رو معرفی کنه.
حالا هم اتفاقی نیفتاده، فقط سایت دادستانی کل کشور، یک مقداری عجله کرده و رفته برای صفحه شرح حال غلامحسین محسنی اژه‌ای، کل متن رو از مدخل مربوطه در ویکی‌پدیا کپی کرده و انداخته توی سایتش. حتی وقت نکرده لینک‌های میان‌متنی رو پاک کنه. اینه که الان توی صفحه یک همچین شرح حالی رو می‌خوانید که برای دادستانی کل کشور زیاده از حد بی‌طرفانه‌ست و حداقل بالاتر از حد و اندازه‌‌های تحمل یک سایت دولتیه. بخش‌های جالبش رو میارم این پایین و البته یک اسکرین‌شات ضمیمه‌ش می‌کنم چون نوشته داخل سایتشون احتمالاً در چند روز آینده منهدم خواهد شد.

ادامه

Hi, I’m Nima

Hi, I'mاین روزها هر کسی که کمی بیش از حد عادی قاطی اینترنت باشه، توی چند سایت شبکه اجتماعی عضوه و یه وبلاگ داره و غیره و ذلک. این جور شبکه‌ها هم بیش از پیش دارن به هم متصل می‌شن و سعی می‌کنن با تزریق کاربرانشون به هم، در کنار رقابت، همکاری هم داشته باشن و کاربرانشون رو به هم پاس بدن.
اما از اینها گذشته، تعدد این‌طور سایت‌ها باعث می‌شه تا کمی آدم گیج و سردرگم بشه. هر چند با ورود سایت‌هایی مثل فرندفید، تعقیب فعالیت‌های یه نفر در سایت‌های مختلف ‌ساده‌تر شده، اما همچنان نیازی برای یه صفحه که پروفایل یا شناسنامه افراد باشه، وجود داشت. صفحه‌ای که فهرستی از سایت‌ها رو که عضوش هستین بتونین بذارین توش و در عین حال خودش نشانی پیچیده‌ای نداشته باشه. کوتاه باشه و به سادگی قابل حفظ کردن.
سایت سلام من هستم یا Hi I’m همین کار رو انجام می‌ده. هر کسی با عضویت توی این سایت می‌تونه صاحب یه فولدر بشه به نام خودش و اون آدرس رو به عنوان شناسنامه به بقیه بده. شاید بشه گفت یه جور کارت ویزیت شامل وب‌سایت‌های اجتماعی و وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌ها که البته کاربردش با لینکد این متفاوته. ممکنه بگین که این کار رو پروفایل گوگل هم انجام می‌ده. درسته؛ اما آدرسش به اندازه این سرراست نیست.
به نظر می‌رسه سایت هنوز در مرحله اولیه طراحیش هست و هنوز به طور کامل کاربرپسند نشده. مثلاً وقتی می‌خواین در بخش نت‌ورک، شبکه‌های اجتماعیتون رو وارد کنین،‌ هنوز ساز و کاری برای درست بودن اکانت‌هایی که وارد می‌کنین، در نظر نگرفتن.
به هر حال من رفتم و اکانت خودم رو گرفتم. به نظرم آدرس بسیار کوتاهی هست و خوب هم به یاد می‌مونه. شما هم برین اسم خودتون رو ثبت کنین تا زودتر نگرفتنش.
پ.ن: از قرار معلوم سایت دیگه‌ای به نام Cardly هم دقیقاً چنین کاری رو انجام می‌ده و از قرار معلوم ترو تمیزتر از سایت Hi I’m هست. این هم اکانت من در کاردلی.

سایت خودتان را برای موبایل سازگار کنین

وقتی بشه روی موبایل از اینترنت استفاده کرد، کم‌کم یک سری بیننده از طریق همین وسیله میان و وب‌سایتت رو می‌بینن. پس بسیار زشته اگه با یک سایت بهم‌ریخته و ناخوانا برخورد کنن. بنابراین بهترین کار اینه که آدم سایت خودش رو علاوه بر همه مرورگرها با مرورگرهای مخصوص موبایل هم هماهنگ کنه. اتفاقی که متأسفانه برای برترین و پربیننده‌ترین سایت‌های فارسی نیفتاده.
خیلی از وب‌سایت‌های خبری و خبرگزاری‌ها، نسخه‌ای ویژه موبایل برای وب‌سایتشون طراحی می‌کنن تا بیینده راحت‌تر وب‌سایتشون رو مرور کنه و اون رو به وب‌سایت‌های دیگه ترجیح بده. برای طراحی یک وب‌سایت کاربرپسند موبایلی باید نکته‌های دیگه‌ای رو در نظر داشت. یکی از این نکات اندازه کوچک نمایشگر موبایله.
یکی از راه‌های برای این که وبلاگ یا سایتتون رو برای موبایل آماده سازی کنین، استفاده از سایت موبیفای دات می هست. قصدم این نیست که یه راهنمای برای استفاده از این سایت بنویسم. هدفم معرفی این سایته. اما به طور کلی می‌گم بعد از ورود به سایت و درج آدرستون توی جعبه پایین صفحه، وارد یه ویرایشگر ساده آنلاین می‌شین. حالا باید بلوک‌هایی از وب‌سایتتون رو که می‌خواین توی نسخه موبایلی بیاد، انتخاب کنین. مراحل رو اگه برین جلو، توی پنجره سمت چپ ویرایشگر، باید CSS سایتتون رو وارد کنین تا سایتتون درست دیده بشه. نکته دیگه هم اضافه کردن کد راست به چپ کردن در این فایله. باید چیزی شبیه این بشه. به دایرکشن داخل بادی نگاه کنین:

body {
direction:rtl;
font-family : Tahoma, Verdana;
font-size : 12px;
}

مراحل رو اگه ادامه بدین می‌رسین به جایی که باید یه اسم برای وبلاگتون در سایت موبیفای انتخاب کنین. مثلاً آدرس وبلاگ من شده osyan.mobify.me. حالا یک کد رو که وب‌سایت بهتون می‌ده باید در هِد وب‌سایتتون بذارین. از این به بعد کاربرانی که مثلاً با موبایل آیفون میان تا سایتتون رو ببینین، فوروارد می‌شن به این آدرس ویژه. امکان این‌که بیننده به نسخه موبایلی در وب‌سایت خودتون هم هدایت بشه وجود داره. مثلاً m.osyan.net که برای این کار باید تغییراتی در DNS سایتتون به وجود بیارین (من هنوز فرصت نکردم این کار رو انجام بدم).
در نهایت این رو هم اضافه کنم که یه مکاتباتی با بنیانگذار این سایت کردم تا ببینم امکانش هست که تسهیلاتی برای فارسی‌زبون‌ها اضافه کنن یا نه.

ادامه

آمار توییترمان را از کجا پیدا کنیم؟

یکی از کسایی که با خوندن مطلب قبلی من درباره توییت برام توی فیس‌بوک نظر گذاشت، گفت که وقتی جایی مثل فیس‌بوک هست، توییتر به چه دردی می‌خوره؟
من تصور می‌کنم که این تصور به این خاطر به وجود اومده که هنوز کاربران اینترنتی با شبکه‌های اجتماعی به طور کامل آشنا نشدن. هدف از شبکه‌های اجتماعی فقط این نیست که مردم با هم مرتبط باشن و دوستاشون رو به فهرست اضافه کنن. هر کدوم این شبکه‌ها دارن حوزه خاصی رو پوشش می‌دن. برای مثال توییتر قراره به این سؤال جواب بده که «داری چی کار می‌کنی؟». حالا این وسط ممکنه یکی از توییتر برای اطلاع‌رسانی هم استفاده کنه. درسته که شرکت‌ها و افراد مشهور برای خودشون سایت دارن، اما اخبارشون رو حالا فقط توی سایتشون نمی‌نویسن. سعی می‌کنن اون خبر رو در کمتر از ۱۴۰ حرف خلاصه کنن و با لینکی که مربوط می‌شه به توضیحات بیشتر در سایت، بفرستن روی توییتر. برای همینه که تعداد دنبال‌کننده‌ها یا همون فالورهای یک اکانت توییتر مهمه.
از این مقدمه طولانی بگذریم، می‌رسیم به سایت‌هایی که اطلاعات آماری خوبی درباره اکانت‌های توییتر می‌دن. یکی از این سایت‌ها وی فالو هست. اول باید در این سایت عضو بشین. در واقع باید اجازه بدین تا از نام کاربری و گذرواژه (پسورد) توییترتون برای گرفتن آمار استفاده کنه. نگران نباشید، بلایی سر پسوردتون نمیاد چون با این کار شما فقط اجازه می‌دین تا سایت با توییتر ارتباط داشته باشه.
وقتی داخل سایت شدین، می‌تونین اکانتتون رو با سه برچسب یا تگ به فهرست اضافه کنین. حالا هر وقت برچسبی رو توی سایت جست‌وجو کنین، سایت بهتون می‌گه که در این برچسب شما در چه رده‌ای هستین یا رشدتون از نظر تعداد دنبال‌کننده چقدر بوده. برای مثال اکانت توییتر من بر اساس برچسب ایران فعلاً توی رده بیست و یکه. اما بر اساس برچسب بی‌بی‌سی در رده دوازدهم.
توی صفحه اول این سایت هم بهترین‌های اکانت توییتر از نظر تعداد دنبال‌کننده و بر اساس دسته‌بندی‌های متفاوت، مرتب شدن. توی این صفحه می‌تونین برترین‌ها رو ببینین. البته این سایت فقط کسایی رو در آمارش به حساب میاره که عضوش باشن. برای مثال اکانت برنامه کلیک انگلیسی که در حال حاضر یک میلیون و صد و پنجاه هزار نفر عضو داره، چون توی سایت عضو نیست، نمی‌تونین تو صفحه برترین‌ها هم ببینینش.
سایت‌های جالب دیگه‌ای هم برای آمارهای توییتری هست. مثلاً توییتر کانترز که کلی اطلاعات و نمودار می‌ده و لازم هم نیست توش عضو بشین. برای مثال این صفحه پر از نمودارها و آماری هست که از توییتر من داده.
برای این که راحت‌تر این نوشته‌ها رو دنبال کنین، عضو خبرمایه عصیان بشین و توییتر من رو رو دنبال کنین.

سایت واحد مرکزی خبر هک شد

این روزها جنگ مجازی و بازار حمله‌های اینترنتی داغ شده. یکی از آخرین اونها هک شدن سایت واحد مرکزی خبره. اسکرین شات مربوطه رو ببینین:

IRIB News hacked

سایت به خاطر ترافیک زیاد مشکل داره و در صفحه اول این پیام رو می‌تونین بخونین:

 

به علت ترافیک بیش از حد برای دیدن سایت رسمی واحد مرکزی خبر (www.IRIBNews.ir) از لینک‌های زیر وارد شوید

اما هکرها به سایت نفوذ کردن و یک صفحه جدید ایجاد کردن و توش نوشتن:

برادر کشی تا کی؟
hacked by iran people
آقای احمدی‌نژاد تا کی باید شاهد این صحنه‌ها باشیم. جوان‌های مردم دارن یکی، یکی پر پر می‌شن. تا کجا می‌خواید پیش برید؟ به خاطر قدرت از آبروی مملکت گذشتید… حالا نوبت فرزندان این آب و خاکه. بعد از اون می‌خواید از چی بگذرید؟

پ.ن: لازم دیدم توضیحی بدم برای کسایی که توطئه توهم داره خفه‌شون می‌کنه. روی اسکرین‌شاتی که از صفحه هک‌شده گرفتم، آدرس وب‌سایت عصیان رو گذاشتم و متوهمان گرامی تصور کردن که من سایت واحد مرکزی خبر رو هک کردم! بی‌خیال بابا من رو چه به هک؟ توهم نزنین بابا جان. البته من خودم هم گاهی توهم می‌زنم. این روزها یه کم دوز توهم همه زده بالا. برای جلوگیری از سوءتفاهم‌های بیشتر آدرس وبلاگ رو برداشتم.

ایده‌هایی ایرانی برای جذب کاربران جهانی اینترنت

توی این چند ماه انقدر ایده‌های جالب درباره آی‌تی دیدم که دیگر دیدن یا شنیدن یک خبر چندان شوکه‌ام نمی‌کنه. اما عوضش یه سؤال اساسی توی ذهنم شکل گرفته. اونم اینه که چرا هیچ کدوم این ایده‌ها از داخل ایران به بیرون تراوش نمی‌کنه. منظورم به هیچ وجه تلاش برای حضور در بازار داخل ایران نیست. در واقع مشکلات و معضلات پروسه شکل‌گیری یک ایده تا واقعیت چندان در ایران پیچیده هست که نمی‌شه به این امیدوار بود که چنین ایده‌هایی به سرعت تبدیل به پول بشن. اما واقعاً ایده‌ای مثل توییتر چرا نباید از ذهن یکی از این برنامه‌نویس‌های داخلی خودمون تراوش کنه؟ شاید یک دلیل عمده اینه که نگاه ما در داخل ایران بلندپروازانه نیست. اگه نه با این همه برنامه‌نویس غولی که در داخل داریم، چرا چنین ایده‌ای شکل نمی‌گیره تا حداقل مخاطب خارجی رو جلب کنه؟ بیشتر سایت‌های پربیننده ایرانی حداکثر یک کپی خوب از ایده‌های خارجی هستن (نگاه کنین به سایت‌های پربیننده در داخل ایران). در واقع تونستن یک ایده دست دوم رو با توجه به کم‌آشنایی کاربران داخلی به زبان خارجی رو تبدیل به یک سایت پربیننده کنن. در واقع ایده ایجاد سایت‌های پربیننده ایرانی، در واقع ایده ایجاد یک سایت، مشابه فلان سایت خارجی اما با محیط فارسی بوده.
به ندرت می‌شه سایت‌هایی رو پیدا کرد که بنیانگذار ایرانی داسته باشن، اما مردم دیگر کشورها هم ازش استفاده کنن. یادمه اوایل دوران وبلاگ‌نویسی که بهترین سرویس‌دهنده بلاگر محسوب می‌شد و امکانی برای نظرات یا کامنت‌ها نداشت، یه وب‌سایت امکان نظرات رو برای وبلاگ‌ها فراهم کرد که تا جایی که یادمه یکی از اعضای اصلیش ایرانی بود. این سایتی بود که موضوع فعالیتش در حوزه موسیقی بود اما نیاز به دریافت بازخورد برای مطالب اون قدر زیاد بود که این سایت کارش گرفت. با ورود سیستم نظرات به وبلاگ بود که وبلاگ به معنای واقعی کلمه تبدیل شد به یه رسانه تعاملی و دوطرفه. ارتباط با خوانندگان برای هر کسی جذاب بود. و البته این امکانی بود که خیلی از بلاگرهای دیگر کشورها هم بهش نیاز داشتن و لاجرم از این سایت استفاده می‌کردن.
این روزها شدیداً منتظر یه ایده جذابم که از یه ذهن ایرانی در بیاد و کاربران خارجی زیادی پیدا کنه.

ادامه

به‌نویس، مبدل هوشمند پینگلیش به فارسی

فکر می‌کنم بعد از مدت‌ها بتونم یک متن کوتاه به روش سابق بنویسم. معرفی یک ویرایشگر فارسی آنلاین با قابلیتی مهم.
یکی‌ از مشکلاتی که خارج از ایران باهاش مواجه می‌شیم اینه که با صفحه کلیدهایی برخورد می‌کنیم که برچسب فارسی‌ ندارن. برای کسایی که می‌خوان به فارسی‌ چیزی بنویسن و مثلاً متنی رو توی وبلاگشون منتشر کنن، نوشتن به پینگلیش عذاب‌آوره. بنابراین نیاز به یک جور مبدل پینگلیش به فارسی‌ هست.
به‌نویس یک چنین ویرایشگری هست. شما می‌تونین پینگلیش بنویسید و متن رو به فارسی‌ سلیس دریافت کنید. تا حد زیادی هم هوشمنده. یعنی‌ کلمات رو تشخیص می‌ده و اگه از قانون پینگلیش نوشتن به درستی‌ استفاده کنین، متن درستی‌ به فارسی‌ هم دریافت خواهید کرد.
امتحانش کنین. من این متن رو با همین ابزار نوشتم و البته یک ویرایش نهایی برای نیم‌فاصله و علایم دیگه روش انجام دادم و یکی دو تا غلط املایی رو درست کردم که به خاطر نوشتن محاوره‌ای بود. همین طوری که می‌بینین با فارسی محاوره‌ای هم مشکلی‌ نداره.

هفته‌نامه شهروند امروز آنلاین شد

Shahrvand Magazineهفته‌نامه شهروند امروز یکی از خواندنی‌ترین نشریه‌هایی است که در سال‌های اخیر دیده‌ام. محتوای خوب، نویسندگان برجسته تحریریه و میهمان باعث شده تا مجموعه‌ای از خواندنی‌ترین مطالب در این نشریه گرد هم آمده و هر هفته عرضه شود.
برای کسانی که به تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی علاقمندند یا دوست دارند تا برگ‌هایی از تاریخ معاصر را ورق بزنند، این مجله ارزش بیشتری دارد. حاشیه قرمزرنگ شهروند امروز بیش از هر چیز دیگری ظاهر این هفته‌نامه از جلد تا صفحه‌آرایی را شبیه هفته‌نامه تایم کرده است. البته این روزها روی دکه‌ها مجلات مشابه دیگری چون بازتاب (با همان سبک و سیاق و حتی لوگوی سایت بازتاب) و میهن را می‌بینیم.
شهروند امروز تا امروز سال سوم و شماره ۵۹ را بر جلدش شماره‌گذاری کرده است اما تنها ضعفی که می‌توانستیم برایش در نظر بگیریم، آنلاین نبودن محتوایش بود. تنها بخشی از مقالات هر هفته در وبلاگی در بلاگفا روی اینترنت منتشر می‌شد.
اما امروز این هفته‌نامه یک سایت مستقل دارد و مطالب را با یک شماره تأخیر منتشر می‌کند.
این سایت بر خلاف وبلاگ قبلی، هنوز خبرمایه (Feed) ندارد. تنها خوراکی که روی سایت جدید مشاهده می‌شود، مربوط به یک سایت خبری به نام تلنا است که محتوایش هیچ ربطی به محتوای شهروند امروز ندارد و توسط شرکت پویاسافت طراحی شده است (قابل توجه عطا خلیقی).
به هر حال خبری از خبرمایه شهروند امروز در این سایت نیست و این موضوع به همراه در دسترس نبودن بایگانی این هفته‌نامه و بخش‌هایی مثل جست‌وجو از ضعف‌هایی است که امیدوارم به زودی رفع شود. شهروند امروز اگر می‌خواهد در حد مجله تایم یک نشریه حرفه‌ای باشد، بهتر است سایت نشریه تایم را هم برای سایت خود الگو قرار دهد.

«ملت» شرمنده از آن ما

آقا من انقدر ذوق می‌کنم وقتی می‌بینم که همین طور در سال نوآوری و شکوفایی بعضی سایت‌ها افتتاح می‌شود که نگو و نپرس. مخصوصاً وقتی امروز این خبر رو خوندم که سرهنگ علیرضا جهانگیری رییس مرکز اجراییات پلیس راهور در گفت‌وگو با هفته‌نامه «امین جامعه» گفته: «برنامه دیگری که امسال در دستور کارمان قرار دارد راه‌اندازی سایت «شرمندگی» است که در این سایت اسامی رانندگان متخلف قرار خواهد گرفت».
آدم ذوق‌مرگ می‌شود از شکوفه‌های بهاری. بگذریم… این طرح از چند جهت قابل بررسی و تقدیر است:
– این سایت برای افرادی مثل من بسیار نوستالژیک هست. چون یاد دبستان می‌افتم که مبصر این‌ور تخته سیاه می‌نوشت بدها و آن یکی طرفش می‌نوشت خوب‌ها. آن‌وقت زیرشان خط می‌کشید و اسم بچه‌ها را بر اساس خوبی و بدی آن پایین می‌نوشت. از همه خوشمزه‌تر ضربدرهایی بود که جلوی اسم‌ها می‌گذاشت.
پیشنهاد می‌شود شرمندگان بر اساس تخلف درجه بگیرند. مثلاً شرمنده اول، شرمنده تمام، یا رسوا دوم، سررسوا تمام یا فرضاً خجل اول وظیفه.
– این سایت بسیار پویا است. علتش هم این است آدم می‌تواند هر بار با یک F5 ناقابل اسامی جدیدی را در صفحه مشاهده کند.
پیشنهاد می‌شود جلوی هر اسم یک لینکی هم بگذارند به ویدئوی تخلف. آن‌وقت می‌توانیم به زودی حال یوتیوب را بکنیم توی قوطی. این‌طوری هم یک گام به اینترنت ملی نزدیک‌تر شده‌ایم و هم فردا ممکن است گوگل پیشنهاد خرید این سایت را بدهد. با این اتفاق هم ارزآوری خواهیم داشت و صادرات غیرنفتی‌مان افزایش می‌یابد و هم آن‌که فرهنگ ایرانی را در جهان گسترش می‌دهیم.
– این سایت بسیار افشاگرانه هست. با وجود این سایت همه می‌توانند مرتباً برای هم جوابیه صادر کنند آن هم به صورت مستدل و مستند. مثلاً آقای فلانی که اختلاس رفیقش را افشا کرده با استفاده از این سایت رسوا می‌شود و می‌توان فهمید که چند بار چراغ قرمز را رد کرده است.
پیشنهاد می‌شود نوع ماشین متخلف را هم بنویسند تا بر اساس اسامی بشود فهمید هر کسی چند تا ماشین دارد همین‌طور کلاً.

ادامه

مسابقه بهترین ویدئوی نوروزی

Doreh, Social Networkجشنوراه نوروزی وبلاگستان هم یکی از آن کارهای ویژه و جالب است که به ابتکار فتحی عزیز شروع شده. من هم برای آن که یک هدیه نوروزی به ملت وبلاگپرور بدهم شما را دعوت می‌کنم به جشنواره ویدئوهای نوروزی. جریانش هم این است که سایت دوره یک شبکه اجتماعی است از دانشگاهیان و تحصیل‌کرده‌ها. این شبکه اجتماعی از آنها است که برای تشویق به عضویت جوایزی را در نظر گرفته است و البته برای عضویت نیاز به دعوتنامه دارد. این سایت به مناسبت آغاز به کار این سایت در جمعه ۳ اسفند ۱۳۸۶، به نخستین سه کاربری که تعداد دعوت‌شدگان آنها به دویست نفر برسد هدایای نفیسی در نظر گرفته است. اما یک مسابقه نوروزی هم در نظر گرفته شده است:
دوره از شما می‌خواهد از تعطیلات خود یک ویدئوی کوتاه بگیرید و در مسابقه نوروزی شرکت کنید. شرایط مسابقه از این قرار است:
* ویدئوی ارسالی می‌تواند در ارتباط با تعطیلات نوروزی، مراسم نوروز و یا سفری که رفته‌اید باشد.
* زمان ویدئو می‌تواند از سی ثانیه تا سه دقیقه باشد. استفاده از هر نوع دستگاه ضبط فیلم اعم از دوربین فیلمبرداری، گوشی موبایل و یا وب‌کم امکان‌پذیر است.
* به سازندگان سه ویدئو که از سوی بینندگان سایت به عنوان پرطرفدارترین شناخته شوند جوایزی مانند گوشی موبایل، دوربین عکاسی و پخش‌کننده موسیقی داده می‌شود. پرطرفدار بودن یک ویدئو بر اساس مجموعه‌ای از پارامترها شامل تعداد و متوسط آرای داده شده توسط کاربران سایت، تعداد مشاهده، نظرهای نوشته شده، و تعداد لینک‌های داده شده به ویدئو از سایت‌های دیگر محاسبه می‌شود.
برای شرکت در این مسابقه به این صفحه مراجعه کنید و از شرایط دیگر مطلع شوید.

۳۰نما دات کام، تولدی دوباره

30nema Dot Comچه کسی یادش رفته است روزهایی را که تنها مرجع درست و حسابی سینمای ایران روی وب سایت ۳۰نما دات کام بود؟
دامون مقصودی یکی از آن بچه‌های گل بود و از نخستین بلاگرهای ایرانی که پربیننده‌ترین سایت سینمایی فارسی را راه‌اندازی کرد. چند سال پیش، بعد از آن‌که دامون تصمیم به مهاجرت از ایران گرفت، قلب ۳۰نما دات کام هم ایستاد و وبلاگش هم از اردیبهشت ۸۴ به این‌ور به روز نشد. اما در گوشه‌ای از این سایت وبلاگ خسرو نقیبی همچنان نفس می‌کشید.
حالا ۳۰نما دات کام به کوشش خسرو دوباره به دنیا آمده. اغراق‌آمیز است اگر بگویم ققنوس‌وار؟ فعلاً که بالای سایت دوباره نسخه بتا دیده می‌شود. این یعنی تولدی دوباره برای سایتی که آرشیو غنی‌اش را باید دوباره گردگیری کرد و دوباره در سایت گذاشت.
تیمی که از وبلاگ‌ها سر بلند کردند و در مطبوعات نمو کردند و حالا از بهترین سینمایی‌نویس‌های ایران هستند، حالا تریبونی دارند در این سایت که مطمئناً موفق‌تر از دوره پیش خواهند بود. جمعیت کاربران اینترنتی ایران نسبت به آن سال‌ها بسیار رشد داشته و حالا جذب تبلیغات برای سایت نوشتن آنلاین رو مقرون به صرفه‌تر از قبل خواهد کرد. مخاطبان و کاربران اینترنتی با استفاده از سایت‌های اشتراک لینک و امکانات وب ۲ به سوی اخبار صحیح روی می‌آورند و آن را به دوستاشان توصیه می‌کنند.
۳۰نما دات کام به نظرم مثل یک ورزشکار است که بعد از یک دوره استراحت و تجربه‌اندوزی خودش را برای مسابقات جهانی آماده می‌کند. منتظر تماشای این مبارزه‌های لذت‌بخش و دیدنی خواهیم بود.

تو آسمونا دنبالت می‌گشتم، رو وب پیدات کردم

Flight Trackerهفته‌نامه چلچراغ– چقدر با اینترنت آشنا هستیم؟ شاید بهتر باشد به جای این سؤال بپرسم چقدر از اینترنتی که با آن آشنا هستید، به درستی استفاده می‌کنید؟
استفاده از اینترنت یک هنر است. شاید این اغراق باشد اما واقعاً حقیقت دارد. این‌که در جواب هر سؤالی که با «سایتی رو می‌شناسی که…» شروع شود، بی‌دغدغه بگوییم که «بله وجود دارد».
بدون شک یکی از لذت‌بخش‌ترین کارها در اوقات فراغت، جست‌وجو به دنبال معادل‌های مجازی برای کارهای غیرمجازی است. این‌که چگونه به جای خواندن یک کتاب، دنبال نسخه الکترونیکی‌اش بگردم یا آن‌که به جای مراجعه به بانک برای پرداخت یک قبض آن‌را از طریق اینترنت پرداخت کنم، همیشه نقطه شروع خوبی برای وبگردی‌هایم است.
حالا هم می‌خواهم راهی را نشانتان دهم که با استفاده از یک سایت از آخرین وضعیت یک پرواز آگاه شویم. در واقع به جای زنگ زدن به اطلاعات پرواز یا مراجعه به سایت‌های پرشمار خطوط هوایی و چک کردن وضعیت یک پرواز، وضعیت فعلی هواپیما را روی نقشه مشاهده کنیم.

ادامه

آقای صفار، کدام استقبال، کدام ساماندهی؟

Samandehiاز قرار معلوم آقای صفار هرندی -وزیر ارشاد- در حاشیه افتتاحیه نخستین جشنواره‌ و نمایشگاه ملی و رسانه‌های دیجیتالی گفته‌اند: «ما سایت‌ها و پایگاه‌ها را به دریافت مجوز از خودمان اجبار نکردیم و فقط به آنها گفتیم که مشخصات و نوع فعالیتشان را به ما اعلام کنند؛ خوشبختانه بیش از دو هزار و چند صد سایت و پایگاه اطلاع‌رسانی خود را معرفی کردند و هنوز برای کسانی که به این کار اقدام نکرده‌اند، فرصت وجود دارد. پس از ابلاغ آیین‌نامه سامان‌دهی به سایت‌های مختلف، خوشبختانه شاهد استقبال خوبی از ناحیه سایت‌ها برای معرفی خودشان بودیم». [+]
از طرف دیگر دکتر سیاوش شهشهانی -مدیر ثبت دامنه‌‏های اینترنتی- کمتر از یک هفته قبل گفته: «طبق آمار دانشگاه کنتاکی آمریکا، ایران جزو چهار کشور اول در ثبت دامنه‌‏های اینترنتی کشوری است و در حال حاضر ۵۲ هزار و ۵۸۱ دامنه لاتین با پسوند ir و ۲ هزار و ۲۸ دامنه فارسی با پسوند ایران ثبت شده است. همچنین در کشور ما تعداد دامنه‌‏های اینترنتی ثبت شده با پسوند com ،net و org نزدیک به ۷۰ هزار است». [+] و [+]

ادامه

ادیسه مجازی

Second Lifeهفته‌نامه چلچراغ– گاهی خیلی از ما در خیال خودمان زندگی دومی داریم که در آن هر کاری که دوست داریم انجام می‌دهیم. دنیای فناوری چندی است که این رویا را به واقعیت بدل کرده و به مردم این امکان را می‌دهد که زندگی دومی را تجربه کنند. «زندگی دوم» یا Second Life چیزی نیست جز یک بازی اینترنتی در یک فضای سه بعدی مجازی با امکاناتی که به کاربرانش اجازه می‌دهد تا تمام کارهایی را که به طور روزمره انجام می‌دهند، در «زندگی دوم» خود به تحقق برسانند. کاربران می‌توانند با حضور در این دنیای مجازی که در سال ۲۰۰۳ خلق شد، همه کارهایی را که در زندگی روزمره و عادی خود انجام می‌دانند، در اینجا نیز تکرار کنند. [+]
«زندگی دوم» این روزها تنها یک بازی سرگرم‌کننده نیست. ساده‌انگارانه خواهد بود اگر درگیری بازیگران آن را تنها برای سرگرمی بدانیم. این موضوع را بیش از پیش اخباری به ما گوشزد می‌کنند که هر روزه درباره «زندگی دوم» منتشر می‌شود.
فیلیپ روزدال، بنیانگذار این دنیا می‌گوید: «زندگی دوم یک بازی رایانه‌ای نیست بلکه جایی است که مردم در آن به ساخت آلات و ادوات می‌پردازند. ابتدا باورش برای مردم سخت است تا این که وارد این دنیا شده و در همان لحظات نخست معتادش می‌شوند». در این دنیای سه بعدی تازه‌واردان، امکانات چون طراحی و انتخاب چهره و اندام و لباس دارند، به مهمانی می‌روند، رانندگی می‌کنند، با هواپیما سفر می‌کنند، خانه می‌سازند، عکس یادگاری می‌گیرند یا به فعالیت‌های دلخواهی چون نقاشی، عکاسی یا فیلم‌سازی روی آورده و حتی همسر اختیار می‌کنند.

ادامه

WikiHow، ویکی پرسش و پاسخ

WikiHowگاهی وقت‌ها آدم نمی‌داند برای حل برخی از سؤالات خود چه گِلی به سرش بگیرد. این جور مواقع اگر اهل اینترنت باشید، سعی می‌کنید بروید سراغ اینترنت و جست‌وجو کنید بلکه به جواب سؤالاتش برسید. این سروس یاهو نمونه‌ای از تلاش‌هایی است که شرکت‌ها برای پاسخ به این نیاز کاربران و در حقیقت جذب مخاطب بیشتر انجام می‌دهند. اما یک سایت خوب دیگر هم برای چنین پاسخ‌هایی موجود است. یک سایت از نوع ویکی که هر بازدیدکننده می‌تواند جواب را تغییر دهد و تکمیل‌ترش کند. سایت wikiHow به چنین سؤالاتی در دسته‌بندی‌های مختلف جواب می‌دهد. شما می‌توانید یکی از پرسشگران یا یکی از پاسخ‌دهندگان باشید. این سایت را ببینید تا متوجه گستره این سؤالات بشوید. طیفی از سؤالات در حوزه سفر، هنر، حیوانات خانگی، سلامتی، اقتصاد و…
این هم نمونه پارسی‌اش که امروز یافتم: پرابلمز دات آی آر