
یکشنبه عصر بود. با دوستم مجید بودم و حوصلمون هم سر رفته بود. پیشنهاد داد بریم کرج. آرش تازگیها اونجا باشگاه بیلیارد زده. منم که خدای بیلیارد هستم (البته از نوع یاهوییش) درجا موافقت کردم و گازیدیم تا کرج. سه، چهار تا ضربه اول آی خندیدیم به خودمون. چون اصلاً نتونسته بودیم هیچ توپی رو بزنیم. اما بعدش آی کولاک کردیم… آی کولاک کردیم… اساسی.
تازه من یه چیزی رو کشفیدیم: من ذاتاً بیلیارد بازم.
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.




بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.