چندی پیش سریال The Chair رو تماشا می‌کردم که داستانش درباره مشکلات دکتر جی یون کیم (با بازی ساندرا اوه) به عنوان اولین زن رنگین‌پوستیه که به ریاست دپارتمان انگلیسی در یک دانشگاه معتبر آمریکایی منصوب می‌شه.
در یکی از قسمت‌های این سریال با یکی از سنت‌های کره‌ای به نام Doljanchi آشنا شدم. جشنی به مناسبت یک‌سالگی تولد یک نوزاد.
در این مراسم کودک رو جلوی سفره‌ای می‌نشونند که روش اشیایی مثل قلم، قیچی، اسکناس و… قرار گرفته و او رو تشویق می‌کنند تا یکی رو برداره. انتخاب کودک نشانه‌ای از شغل و سرنوشتی خواهد بود که در پیش داره.
حالا چرا رسمی قدیمی از کره جنوبی برام جالب بود؟ برای این که من رو یاد رسم قدیمی دیگری انداخت که در گیلان انجام می‌شد با این تفاوت که به جای تولد یک‌سالگی نوزاد اون رو هم‌زمان با اولین دندان شیری کودک برگزار می‌کردند. به این جشن در گیلان گازفوشان (دندان‌فشان) می‌گن و در اون با آجیلی هم‌نام با این جشن از مدعوین پذیرایی می‌شه.
نکته جالب برای من در شباهت گذاشتن اشیای مختلف بر سفره و تشویق نوزاد به انتخاب یکی از اونها در جشن گازفوشان، دقیقا به همون منظوریه که در جشن دولجانچی کره در نظر گرفته شده.
احتمالا این رسم در جوامع و اقوام دیگر جغرافیای ما هم با شباهت‌ها و تفاوت‌هایی انجام می‌شه. اگر شما هم تجربه یا دانسته‌ای دارید، لطفا همین‌جا بنویسید.
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.