به شماره افتاده نفسهای نیمهشب مشترک
و زنگهایی که بیوقت در گوشَت آواز میخوانند
با آوایی که هیچگاه لالایی نبوده
مردمکانت را به شمال سوق میدهد
چقدر مضحک است
قافیههای پرتاب
…… با رودخانهای که از گوشهایم جاریست
به شماره افتاده نفسهای نیمهشب مشترک
و زنگهایی که بیوقت در گوشَت آواز میخوانند
با آوایی که هیچگاه لالایی نبوده
مردمکانت را به شمال سوق میدهد
چقدر مضحک است
قافیههای پرتاب
…… با رودخانهای که از گوشهایم جاریست
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.