همه ما آدما اسیر کلماتیم. تمام طول تاریخمون هم گواه همینه. فلاسفه، سخنوران، نویسندهها، پیغمبران و همه و همه با جادوی کلماتشون انسانها رو به زنجیر کشیدن. کم پیدا میشه کسانی که با چشمهاشون دیگران رو اسیر کنن. اصولاً آدمایی که به نگاهها دقت کنن، طیف بزرگی از انسانها رو تشکیل نمیدن. ما همیشه در اسارت یک چیز بودیم: حرف!
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.





بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.