لامپ هم سوخت. بهتره بگم خودش رو سوزوند. اینم دعای آخرش:
اَللّهُمَّ اِنّی الخُدا الحافِظُ مِنَ الخوانَندِجانِ وَ اَفعَلُ الآرِزُو السَلامَة وَ الشادیِة وَ الطُولِ العُمرِ الکُلِّ اللّامباتِ وَ الّامبونِ. فَاِذَا تَرَکُم الذَرَّةِ البَدی وَ الخوبی مِنِّی، فَاِستَبخِشِشی بِالخُوبیکُم وَ الَاکبَرِ الوَاریکُم اَجمَعِینَ. آمین.
حالا کی وقت سحر از غصه نجاتمون بده؟ وندر آن ظلمت شب یک دونه لامپمون بده؟
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.





بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.