خب من برگشتم. یه عالمه حرف دارم واسه زدن. این روزا که میرم جایی همین جوری پشت سر هم یه چیزایی یادم میاد و به خودم میگم که شاید برای بقیه هم جالب باشه. اما وقتی که میخوام بنویسمشون یه چیزی بهم میگه که این مزخرفات چیه به خورد ملت میدی آخه؟
به هر حال روزمرگیهای این روزامه. شاید دونه به دونه که یادم اومد نوشتمشون. اما الان نه. الان دارم از خواب لقلق میزنم رو صندلی. میذارمش واسه چند ساعت بعد.
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.




بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.