ادبیات

خنده x گریه = 0

13 تیر 1381
۱ دقیقه زمان خواندن
231 بازدید
دیدگاه

خوبه که آدم همیشه شادی کنه. خوبه که آدم بتونه دل‌گرفتگی‌هاش رو قایم کنه. اونم پشت یه دیوار بلند که از جنس خنده‌ست. اما اگه آدم بخواد که بخنده و بخندونه اون هم وقتی که دلیل خنده‌ش رو یادش نمی‌آد، همون بهتر که گریه کنه.

پی‌نوشت:

این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.

برچسب‌ها

مطالب مرتبط:

اگر این مطلب را پسندیدید، لطفا آن را هم‌رسانی کنید!

هم‌رسانی

بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *