دیگه حالم از ترانه «سلطان قلبها» به هم میخوره. توی هر سوراخی که سر میکشی یه نفر یه آکاردئون گرفته دستش و صداش رو انداخته سرش و هوار میکشه که «سلطان قلبم تو هستی، تو هستی». خلاصه مخمون سالاد شد از بس این ترانه رو اونم غلط غلوط خوندن. تقریباً هر یک ربع یه بار یکی از زیر این کافینت ما رد میشه و با تمبک و ویلون و آکاردئون و بوق برامون به زور کنسرت زنده اجرا میکنه.
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.





بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.