چهرههای کاربن زده
چهرههای روبرو
پشت میزهای تکراری
با تشنگی
آهنگهای تکراری مینوشند
و لبخندهای تکراری خود را
بارها بر چهره میکشند
میخواهم تمام هق هقم را
آروغ بزنم
و به همه اثبات کنم
آروغ بهتر است تا دروغ
چهرههای کاربن زده
چهرههای روبرو
پشت میزهای تکراری
با تشنگی
آهنگهای تکراری مینوشند
و لبخندهای تکراری خود را
بارها بر چهره میکشند
میخواهم تمام هق هقم را
آروغ بزنم
و به همه اثبات کنم
آروغ بهتر است تا دروغ
فیلم برزیل ساختهی تری گیلیام رو که دیدم، یه همچین حسی داشتم. بازم این حس تکرار شد. ممنون.
نيما: مسأله همين است 🙂