میخواستم غریبه باشی
از هر چه
که طراوت گونههایت را به یغما برد
میخواستم که یاوههایت حتی
ترانههای تنهاییم باشد
میخواستم که سردی گونههایت را
با بازی کودکانههایم
نروبم
و برای میلادت
میوهای به ارمغان بیاورم
تا شمیم شادیم را ببویی
میخواستم دستهایت را تنگ در آغوش بگیرم
اما واهمه داشتم
که انگشتانت را داغ
نشانه کند
آدمک برفی من
امشب را مرو
نزدم بمان
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکتها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.





بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.