از صبح که پا شدیم که بریم به سالن برگزاری مسابقات تا الان تقریباً می‌شه گفت که سر جمع نیم ساعت ننشستم. دو تا سالن چسبیده به هم بزرگ توی شهر گراتس هست که اسمش رو گذاشتن اشتات‌هَله (Stadthalle) که معادل آلمانی سیتی‌هال یا سالن شهر هست.
از هتلمون با تراموا تقریباً نیم ساعت بود و ما به محض ورود رفتیم برای ثبت‌نام. خوشبختانه کارت‌هامون صادر شده بود. قبلش یه کم نگران بودیم چون به موقع درخواست آنلاین نداده بودیم و فقط دو روز قبل یه ایمیل فرستادیم به مسؤول روابط عمومی مسابقات. اما رفتیم و دیدیم که همه چیز آماده هست. رفتیم به مرکز رسانه‌ها و مستقر شدیم. بعدش هم با دوربین افتادیم بین تیم‌ها تا تصویر صید کنیم. خب راستش ما دو نفر بیشتر نیستیم و همه کارها بر عهده خودمونه. در واقع از فیلمبرداری تا مصاحبه و اجرا هم برای کلیک فارسی و هم برای کلیک انگلیسی.
نکته خوبش اینه که بی‌بی‌سی تقریباً مشهورترین رسانه‌ای هست که برای پوشش این مسابقات اومده و این باعث شد که گروه روابط عمومی حسابی بهمون کمک کنه تا بتونیم قول مصاحبه با مسؤولان اصلی مسابقات رو بگیریم. فردا روز آخره و سرشون خیلی شلوغه. امیدوارم این باعث نشه که نتونیم ازشون مصاحبه بگیریم.
از اینها گذشته همچنان من در تعجبم که چرا این شهر ساعت نه به بعد به کل تعطیل می‌شه. یعنی الان این دور و بر هیچ مغازه‌ای باز نیست که بشه یه چوله کبریت خرید چه برسه به خوردنی. موقع برگشتن هم تراموا فقط تا وسط شهر اومد. بعدش هر چی موندیم تا تراموای بعدی بیاد و بریم هتل، خبری نشد. بعد از ۴۵ دقیقه فهمیدیم این چیزای عجیبی که روی تابلوهای ایستگاه می‌نویسن یعنی اینجا فستیوال نمی دونم چی‌چی برگزار می‌شه و خطی که قراره شما سوارش بشین تعطیله. من هم که آلمانیم حداکثر در حد اشلیبیدیش و اشتین‌باخ بود بعد از یه ربع کلنجار رفتن با یه انسان علاقمند به توریست، فهمیدم باید فلان خط اتوبوس رو سوار شم. اینه که الان در خدمتم تا این چیزها رو با شکم گرسنه بلغور کنم. هنوز سیم‌کارت فروشی پیدا نکردم برای همین از نظر ارتباطات تلفنی تعطیل رسمیم. قربونش برم توی این شهر یه دونه عابربانک هم یافت می‌نشود تا اکنون. همین.
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
من ناتینگهام بودم حدود 6 ماه پیش یعنی افتضاح بود …
تا اکنون تو فقط غر زدی… دقت کردی؟ همین :دی
ولی خدائیش من با شکم خالی نمی‌تونم بخوابم هم، چه برسد به اینکه پست هم بنویسم.
1. شکل و قیافه جدید عصیان خیلی خوب شده. مبارکه آقا به سلامتی
2. مطالبت بیشتر حس طنز خوبی به آدم منتقل می‌کنه و این واسه منم که به روبوکاپ علاقه‌ای ندارم جالبه. یعنی از خوندنش خسته نمی‌شم.
3. هنوز هم وقتی راجع به یه پست نظر می‌دیم و کسی بهش جواب می‌ده باید اون پست رو چک کنیم یا می‌تونیم متوجه بشیم؟
نیما: ممنونم. هنوز امکانش رو فراهم نکردم که اگه نظر می‌دین در صورت جواب با ایمیل خبردار بشین. واقعاً نمی‌رسم به این کارها 🙁
آخی…چقدر سخت می‌گذره واقعا خدا صبر بده!!! (زیاد هم نباید در تعجب باشی انگلیس خودتون که بدتره 4 به بعد تعطیله)
نیما: من شهرهای مختلف انگلیس رو نرفتم اما خداییش لندن تا دیروقت بازن مغازه‌هاش.
ایشالا یک گزارش خوب از بی‌بی‌سی ببینیم تا دیگه این تیم‌های ایرانی، توی تلویزیون اعلام نکنن که تو همه‌ی رشته‌ها اول شده‌اند.
کاش یک گزارشی هم از کثافت‌کاری‌های ایرانی‌ها توی مسابقات روبوکاپ تهیه بشه، یک گزارشی هم از تنوع و تعدد رشته‌های روبوکاپ و نشون بدید که ایرانی‌ها توی خیلی از رشته‌ها اصلا تیم هم ندارند. چه برسه به اینکه اول بشن.
متأسفانه هرسال هرسال یک سری اخبار مزخرف و جعلی از روبوکاپ توی ایران پخش می‌کنند که حقیقت نداره.