دانشمندان دانشگاه MIT یک نوع قرص ژلهای در اندازههای توپ پینگپنگ طراحی کردهاند که پس از ورود به معده رشد کرده و میتواند بر غده یا زخم احتمالی نظارت کند.
در ساخت این دستگاه نرم و منعطف از ماهی بادکنکی الهام گرفته شده است. موجودی که هنگام مواجهه با خطر خود را باد میکند.
این قرص از دو نوع هیدروژل ساخته شده است: لایه داخلی متشکل از ذرات جذبکننده است و لایه محافظ خارجی. هیدروژلهای دستهای از مواد پلیمری با ساختار شبکهای هستند که قابلیت تورم و جذب آب زیادی دارند.
حسگر داخل این قرص خوردنی، میتواند به طور بالقوه تا ۳۰ روز داخل شکم باقی بماند و نشانههای باکتری و ویروس را دریافت کنند.
برای دفع این قرص کافیست که یک محلول کلسیم نوشیده شود تا این قرص به اندازه اولیهاش برگردد و به راحتی از بدن دفع شه.
این قرص روی خوکها امتحان شده اما هنوز روی انسانها آزمایش نشده است.
پینوشت:
این نوشتهها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر بهروز نباشند؛ سایتها و سرویسها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت افراد و رویدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشتههای پیشین او را نقض کند.




بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی مینویسد.