خب امروز مالک اینجا اومد پیشم تا درباره افزایش اجاره صحبت کنه. به مقدار افزایش که رسید گفت: من آدم منصفی هستم. نشستم فکر کردم که نرخ اجاره رو به اندازه تورم ببرم بالا. بیست درصد اجاره‌تون رو بالا ببرم. خب حرف منطقی و کاملاً مبتنی بر مسائل علمی اقتصاده. یعنی این که من با یک و نیم میلیون پول پیش که ماهی هم دویست هزار تومن اجاره میدادم، حالا باید ماهی دویست و چهل هزار تومن اجاره بدم. خب این پول رو باید از کجا بیارم؟ قاعدتاً من هم باید بیست درصد ببرم رو قیمت‌های فروشم. یعنی به جای ساعتی هشتصد تومن ساعتی نهصد و شصت و با احتساب بقیه تورمجات ساعتی هزار تومن از خلق الله بگیرم. خب به نظر شما اگه این کار رو بکنم چی می‌شه؟ حالا هی این مسؤولین محترم بیان بفرمایند که ما از سرمایه‌گذاری حمایت میکنیم. تازه می‌خوان سرمایه‌گذاران خارجی رو جلب کنن به سرمایه‌گذاری تو ایران.
خبر به نقل از روزنامه همشهری شنبه ۱۹ مرداد:
احمد توکلی: ۴۰ هزار شرکت ایرانی در دوبی تأسیس شده است.
خب حالا اگه این ملت می‌خوان با هر بدبختی که شده از کشور خارج بشن به خاطره همینه. چون این جا از بام تا شام هم جون بکنن، پیشرفت که نمی‌کنن هیچ، پسرفت هم می‌کنن. خب شاید این هم یه راهی واسه کنترل جمعیت کشوره. این جور که داره پیش می‌ره، دور نیست روزی که متخصصان و تحصیلکردگان و سرمایه‌گذاران افغانستان رو به ایران ترجیح بدن. هر چند می‌دونم که مهاجرت ایرانی‌ها به افغانستان هم شروع شده. منتظر صف ملت جلوی سفارت کبرای افغانستان باشید. ما هم یه سالی صبر میکنیم ببینیم چی می‌شه. اگه فرجی شد که هیچ، در غیر این صورت ما هم می‌ریم یه جای دیگه شاید به نفعمون شد.
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.