عصیان برای کارکرد سایت از کوکیهای ضروری استفاده میکند. کوکیهای آماری و تبلیغاتی فقط با اجازهٔ شما فعال میشوند. میتوانید فقط کوکیهای ضروری را بپذیرید یا تنظیمات دلخواهتان را انتخاب کنید و بعداً تغییر دهید.
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.
The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
صبر کن ببینم آقاهه٬ سؤال سخ سخ میپرسی٬ جواب فوری هم میخوای؟
حالا از شوخی گذشته٬ سؤالت دو تا ابهام اساسی داره. یکی معنی «به شدت دوست داشتن» و یکی معنی «خیانت». (کلیشهایتر از این هم میتونستم جواب بدم؟ 😉
حالا فرض کنیم موضعت هم در قبال این دو عبارت کاملاً مشخص باشه. باز هم نمیشه صراحتاً جواب مثبت یا منفی داد. آدمها موجودات پیچیدهای هستن. این جور سؤالها هم به این دلیل به ذهن حکیم نورهودالعصیان خطور میکنه٬ چون عقیده داره کارها به دو دستهی خودخواهانه و فداکارانه تقسیم میشن. در حالی که پروفسور گیوتین (چیه؟ تو دنیای مجازی هم نمیتونیم چاخان کنیم؟) عقیده داره که کارهای فداکارانه هم با اهداف خودخواهانه انجام میشن. مطمئن باش اگه واسهی یه نفر لذت نداشته باشه٬ کار خیرخواهانه انجام نمیده.
گویا زیادی از اصل موضوع منحرف شدم. در کل منظورم این بود که گاهی اوقات واقعاً نمیشه رفتار آدمها رو قضاوت کرد. یه بار توی یه مجله خوندم که یه ضربالمثل فرانسوی هست که میگه: اگه همه چیز رو بدونی٬ همه رو میبخشی. (فرانسویش رو هم بلد نیستم٬ خودت بگو.) من هم به این مسأله اعتقاد دارم. اگه موردی دیدی که کسی چنین رفتاری از خودش بروز داده٬ به این فکر کن که چه چیزهایی پشت پرده هست که ممکنه من و تو ندونیم. تقریباً مثل داستان اون دوستت که با یه زن شوهردار ارتباط برقرار کرده بود. خلاصه متغیرها اونقدر زیادن که نه میشه کنترلشون کرد و نه بررسیشون.
نيما: من مدتهاست به اين معتقدم که تمام اعمال فداکارانه منشاء خودخواهانه دارن پرفسور. اين نظر رو که میذاشتی سرحال بودی. نه؟ شاد شدم از شادیای که زير پوست اين نظرت بود. باز هم باهات موافقم (گرچه عادت دارم بيشتر اوقات با همه مخالف باشم). در حال حاضر به اين ضربالمثل هم واقفم.