قایق با سرعت از پیچ و خم رودخانه میگذشت.
ما 29 نفر بودیم… گیج و منگ و ناتوان به جریان آشفته آب نگاه میکردیم. بخت خیلی یارمان بود که قایقمان بر ساحل نشست. کف پاهایمان که سفت شد، همگی کلاههایمان را به احترام برداشتیم و غرق شدن قایقی را نظارهگر شدیم که اسکلت کاغذیش را جوی آب میبلعید.
No Comment! Be the first one.