داشتم می‌شمردم که تا حالا چند تا از وبلاگرها رو دیدم. شمردم دیدم که پونزده شونزده تایی می‌شن. خوبه. خیلی خوبه که آدم اول آدما رو از روی گفته‌هاشون بشناسه بعداً خودشون رو ببینه. درسته که آدما ممکنه به همه چیزایی که می‌نویسن، عمل نکنن اما این از حالت دیگه‌ای که وجود داره بهتره. یعنی این که اول از نزدیک برخورد کنی، بعدش ببینی که طرف چند مرده حلاجه.
توی حالت اول، آدم حتی می‌تونه راحت‌تر انتقاد کنه چون به نوشته‌های طرف مقابلش می‌تونه استناد کنه. اما تو حالت دوم به نظر من چند پله عقب‌تره. چون تازه باید کلی طول بکشه تا ببینی که طرفت چی تو چنته داره.
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.