باید تمام زندگی یک اتفاق ساده باشد
یک اتفاق ساده بین ما و عشق افتاده باشد
تقصیر آدم هست یا نه من نمی‌خواهم بدانم
حتا بهشتی را به سیبی گر غرامت داده باشد
می‌شد مگر در ناگهانِ سرنوشت، آن اولین مرد
در گیر و دار امتحانی این چنین، آماده باشد؟
این شرحِ پایانیِ عصیان نیست، یعنی باز باید
مردی میان حسِ ممنوعِ کسی افتاده باشد
آه ای گناه عاشقی، ای عادت موروثی من
بگذار تا مُهر هبوطِ پای من بر جاده باشد
-دور از شما -دنبال آن کولی‌ترین هستم که چون من
در سال‌های دور بی‌برگشت، عاشق زاده باشد
هر چند دور اتفاق سادگی‌هامان گذشته‌ست
باید تمام زندگی یک اتفاق ساده باشد
بهمن 74- حامد پورشعبان -هزار کنایه در خاموشی این حرف
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت افراد و رویدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.