بعد از همه‌گیر شدن اینترنت روانشناسان با مطالعات متعدد درباره این رسانه کم‌کم به کشف بیماری‌های مرتبط با آن نائل می‌شوند. همان طور که شنیده‌اید، هفته‌نامه نیوساینتیست نتیجه کار پژوهشگران در رشته‌های مختلف روانشناسی را تحت نام «هشت بیماری اینترنتی» منتشر کرده که آنها را مرور می‌کنیم:
• خودگردی یا Ego-Surfing: نوعی بیماری که مبتلایان به آن، به طور مرتب، نام خود را در اینترنت جست‌وجو می‌کنند. این بیماری در میان روشنفکران و روزنامه‌نگاران و بلاگرها شیوع بیشتری دارد. مشاهدات بالینی نشان می‌دهد که مبتلایان به این بیماری، در اینترنت به طور دائم به دنبال اسم خودشان می‌گردند. برایشان خیلی مهم است که چند نفر و از کجا به وبلاگ یا سایتشان لینک داده‌اند. به طور مرتب شمارنده سایتشان را چک می‌کنند و نمودار تعداد بازدیدکنندگان، آنها دچار اضطراب می‌کند.
• بلاگ‌افشایی یا Blog Streaking: خود افشاگری در وبلاگ مساله دیگری است که محققان آن را یک بیماری می‌دانند. گروهی از مردم رازها و اسراری را که معمولاً شخصی و خصوصی قلمداد می‌شود روی وبلاگ‌هایشان افشا می‌کنند که دامنه‌اش از عکس‌ها تا روابط خصوصی کشیده می‌شود.
• وبگردی یا Google-Stalking: گوگل بازی مفرط در حد مرگ. همان بیماری که آدم‌ها را در صورت بی‌خوابی از رختخوابشان جدا می‌کند و به گوگل می‌کشاند تا چند سایتی بیشتر یا دوستان و همکلاسی‌های قدیمی را در اینترنت پیدا کنند.
• ویکی‌پدیاگرایی یا Wikipediholism: میل شدید به نوشتن و استخراج معلومات از مغز و کاغذ و دست‌نوشته و وبلاگ در ویکی‌پدیا و ویرایش نوشته‌های دیگران. این بیماری چنان همه‌گیر است که ویکی‌پدیا صفحه‌ای را برای سنجش میزان اعتیاد به خود برای کاربران در سایتش در نظر گرفته است.
• شکار عکس یا Photo Lurking: در این بیماری فرد مبتلا علاقه شدیدی دارد تا آلبوم عکس اینترنتی افراد ناشناس را دید بزند و زیر و رو کند. با وجود سایت‌هایی چون اورکات این بیماری بسیار اوج گرفته و برجسته‌تر شده است. مرض گشت و گذار در آلبوم عکس فردی که تا به حال حتی یک بار هم او را ندیده‌اید.
• آشغال جمع‌کنی یا Cheesepodding: تمایل برای جمع‌آوری و بایگانی هر چیز به درد نخور و مستعمل و بنجل که روی اینترنت پیدا می‌شود. از آهنگ‌هایی عهد بوق تا بریده‌های اسکن‌شده روزنامه که البته در برخی موارد فروش بایگانی جمع‌آوری شده به مردم.
• بیماری CrackBerry: که عبارت از چک کردن ایمیل، آفلاین و اس ام اس در هر حالتی است. حتی وقتی که یکی از عزیزانتان فوت کرده و در مراسم تشییع جنازه‌اش زیر تابوت را گرفته‌اید. یک نوع سندروم در حال انتظار همیشگی برای دریافت پیام یا پیج شدن درست به مانند یک زندانی که مدت‌ها است منتظر ملاقاتی مانده است.
• خود بیمارپنداری یا CyberChondria: نوع سنتی این بیماری میان دانشجویان پزشکی مشاهده می‌شود که با شناختن هر بیماری در وجود خود به دنبال عواملش می‌گردند. نوع اینترتی آن به خاطر همه‌گیر شدن اطلاعات در میان عموم گسترش یافته و بسیاری خود را بیمار می‌پندارند. (حتی شما که همین نوشته را می‌خوانید، فکر می‌کنید که چند تا از این بیماری‌ها را دارید).
این نوشته را که می‌خواندم به این نتیجه رسیدم که اوضاع من در این زمینه شدیداً نور بالا می‌زند. و با خودم می‌گویم نکند کلکسیون مریض‌ها خود تو هستی و داری ویروسش را پخش می‌کنی؟
در همین زمینه:
– بیماری‌های اینترنتی، شوخی یا واقعیت؟ وبلاگ بی‌بی‌سی فارسی
* بخشی از شعر «علی حیدری» مقیم آمریکا
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت افراد و رویدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
من دچار بلاگ‌افشایی و وبگردی و عکس‌افشایی… هستم!
یعنی می‌میرم؟
نیما: ایکس که نگرفتی ننه. هنوز وقت مردنت نیست.
وای من الان کلکسیون این بیماری‌ها هستم. دارم می‌میرم. سرم، قرص، آمپول.
اینا از ایدز هم بدتره.نــــــــــــــــــــــــه
تو چرا با من این کار رو می‌کنی!
D:
نیما: ساندیس جان. جیغ نکش. چیزی نیست. به جلال سعیدی می‌گم معالجه‌ت کنه!
D:
دوست داشتم و از این که هیچ کدوم این مرض‌ها رو ندارم خوشحالم. اما یک مرضی دارم که این تو نبود!
نرسیدن ابراهیم نبوی و خبر به خون!
خب من الان می‌تونم فخر بفروشم که زنده می‌مونم!! و به خیلی از این بیماری‌ها مبتلا نیستم!! (شاید بیماری‌های دیگه داشته باشم!! ولی مهم اینه که تو این لیست نیست).
نیما: خدا حفظت کنه. دعا می‌کنم مبتلا شی.
6 تاشو که حتماً دچارم ((:
استاد، روانپزشک متخصص در درمان بیماری‌هایی که از آنها نام بردی، سراغ نداری؟
نیما: علیرضا جان چند سطر پایین‌تر به یکی از دویتان توصیه کردم بره پیش دکتر جلال سعیدی. فقط مشکلش اینه طرف دامپزشکه (;
جلال سعیدی مخصوص چلچراغ و تو هست دیگه وقتش به من نمی‌رسه. ما دوتاش رو خودمون تو خونه داریم. تو شور خودت رو بزن فعلاً.
D:
نیما: ساندیس جان. گفتم شاید اوضاع خرابه و لازمه که از تهران برات دکتر بفرستیم. (;
من با بند شماره 7 خیلی مشکل دارم… باید ساعتی یک بار این کار انجام بدم… از آفلاین گرفته تا کامنت وبلاگ و…
حتی بعضی وقتا که کامپیوتر دم دستم نیست لیست اس ام اس‌های موبایل رو می‌خونم…!!!!
لبیک
ما این همه بیماری داشتیم و بی خبر بودیم
لینکیدیم بهتان (به پستتان ایضاً)
کم و بیش همه این بیماری‌ها رو دارم! تا حالا نمیدونستم که دیوونهام! حالا علاجی هم هست؟!
واوووخ اووووخ اووخ- مال منم درد میکنه!!