خداییش حالتون به هم نخورد از این همه دری‌وری‌هایی که می‌نویسم درباره ریسک؟ تقصیر من نیست به جان عزیزتون. موضوع هفته ریسکه خب.
رادیو جوان / جوانی آزاد- چیزه. اینه. ما آدمای شجاعی هستیم. سر هر چیزی ریسک می‌کنیم. بدجور، بد رقم، بدمدل.
سر چی ریسک می‌کنیم؟ سر خیلی چیزا. جون تو. سر یه چیزای الکی ملکی واسه خودمون. سر یه ربع ریسک می‌کنیم. یه ربع بیشتر می‌خوابیم سر صبح، که چی حال کنیم مثلاض. اون وقت از اون ور یه ساعت ذیر می‌رسیم سر کار. جریمه می‌شیم خب. ببین چی می‌گم حالا بهت. زود راه نمی‌افتیم خب؟ اون وقت به جای اون که سوار اتوبوس و تاکسی و مترو بشیم، با موتور می‌ریم سر کار. او.ن هم بی‌کلاه کاسکت. سر جونمون ریسک می‌کنیم. خطرناکه دیگه ببم. می‌ریم شمال. خب؟ همین جور بی‌هوا. راه می‌افتیم می‌ریم وسط دریا. اون وقت می‌ریم اون وسط مسط‌ها. غرق می‌شیم.
می‌ریم مسافرت. کجا؟ …. (بیب). بعدش می‌ریم … (بیب) … اون وقت … (بیب) … می‌شیم و خلاص.
اصلاً بگو سر چی ریسک نمی‌کنیم؟ هر چی بازیکن توپه از باشگاه‌های این ور آب و اون ور آب جمع می‌کنیم توی تیم، خب؟ اون وقت یه (بیب) میاریم واسه (بیب). خب معلومه که بیب بیب بیب بیب.
حامد جان. این سوژه چیه آخه؟ فکر نمی‌کنی داری سر سوژه و (بیب) ریسک می‌کنی؟ بی‌خیال شو دیگه جون من.
پی‌نوشت:
این نوشته‌ها را باید در بستر مکان و زمان انتشارشان خواند. اطلاعات ممکن است دیگر به‌روز نباشند؛ سایت‌ها و سرویس‌ها ممکن است تغییر کرده یا از دسترس خارج شده باشند و وضعیت شرکت‌ها، افراد و رخدادها نیز عوض شده باشد. نظر کنونی نویسنده به علت تجربه زیست و آموزش، ممکن است متفاوت باشد و نوشته‌های پیشین او را نقض کند.
بدون دیدگاه! نخستین کسی باشید که دیدگاهی می‌نویسد.