دیروز به نمایشگاه DeCode: Digital Design Sensation رفتم که توی موزه ویکتوریا و آلبرت لندن برگزار میشد. آثار به نمایش در آمده در این نمایشگاه در سه شاخه عرضه میشدن: برنامهنویسی، شبکه و تعاملی (اینتر اکتیو). در واقع تمام آثار هنری موجود، به نوعی با کامپیوتر و طراحی دیجیتال مرتبط بودن. برای من بیشتر از همه، آثار تعاملی جذاب به نظر رسیدن. در واقع تابلوها یا آثاری رو در نظر بگیرین که با کنش شمای بیننده، واکنشی متناسب نشون میدن. بذارین یه مثال بزنم. یک سطح رو در نظر بگیرین که از تکههای چوبی پوشیده شده به طوری که میشه هر تکه رو یک پیکسل بزرگ در نظر گرفت. وقتی شما جلوی این سطح مستطیلی بایستین، از طریق دوربینی که بالای این سطح کار گذاشته شده، دیده میشین، تکههای چوب حرکت میکنن و سایهای به شکل شما روی این سطح تشکیل میشه. یا یک چشم رو در نظر بگیرین. منظورم یک چشم مصنوعی هست که دقیقاً به شکل چشم انسان توی چشمخانه قرار داده شده و پلک هم میزنه. وقتی جلوی این اثر بایستید، چشم شما رو نگاه میکنه و به هر طرفش که حرکت کنین، شما رو تعقیب میکنه. شاید نشه با نوشتن، کیفیت این نمایشگاه رو توضیح داد اما از این نمایشگاه گزارشی تهیه کردم، که احتمالاً چند هفته دیگه توی کلیک نشونش میدیم. احتمالاً هم بیفته توی ژانویه و سال جدید میلادی.
جدای اینها به نظرم این نوع آثار هنری نقطه عطف هنر مدرن شمرده میشن و دنیای امروز داره شاهد هنر-دانشمندانی میشه که هم به اندازه کافی هنرمندن و هم دانشمندان موفقی شمرده میشن.
خیلی جالب بود. من دوست دارم.
راستی من بلاگ شما رو ادد کردم.
درود