طنز تلخ اينترنت در ايران

۱- يکی از بزرگ‌ترين گروه‌هايی که برای جاری شدن کپی‌رايت در دنيا تلاش می‌کنند، تفاوت بين يک سايت را که سرويس مجانی ارائه می‌دهد، با يک کاربر ساده که به آدرس يک فايل در خارج از آن سايت لينک داده متوجه نمی‌شوند و کل سايت را به همين دليل مسدود می‌کنند. انگار نه انگار اين همه سايت و وبلاگ در باره هک و کرک در نت‌فيرمز و جئوسيتيز و بلاگ‌اسپات و هزاران سايت مشابه داريم. همچنين به نظر می‌رسد اين گروه بزرگ (و لابد معتبر) مدافع کپی‌رايت در دنيا که تفاوت بين سايت سرويس‌دهنده و کاربر، و کرک نوشتن و در دسترس عموم قرار دادن را با لينک دادن به يک کرک در اينترنت درک نمی‌کنند، اسم و مشخصاتی به جز بزرگ ندارند!
۲- مديران سايت مسدودشده در چند روز گذشته ناگهان عرق ملی‌شان‌ به جوش آمده و يک تنه متولی ناموس و آبروی کاربران اينترنت در ايران می‌شوند و در مقابل مقاله‌ای که CNN و رويتر در باره استقبال ايرانيان از سايت‌ها و وبلاگ‌های سکسی منتشر کرده‌اند (چه دروغ بزرگی!) ، به شدت واکنش نشان می‌دهند. آنها در حالی که رگ‌های گردن‌شان بيرون زده، گزارش مذکور را با شدت و حدت تمام رد می‌کنند و نامه‌ی سرگشاده‌ای به دو زبان خطاب به خبرگزاري‌های مذکور می‌نويسند و خواستار پس گرفتن آن مقاله و عذرخواهی رسمی می‌شوند. نامه‌ی سرگشاده مذکور را نيز برای امضای ديگران در سايت‌شان قرار می‌دهند.
۳- بعد از اين اتفاقات کماکان تمامی وبلاگ‌هايی که از آن سايت سرويس می‌گيرند، بر خلاف صفحه اصلی سايت و البته نامه سرگشاده اعتراض‌آميز، در تعدادی از ISPهای معروف ايران قابل دسترسی نيستند و تنها می‌توان با دور زدن مسير و به کمک پروکسی آنها را ديد.
۴- روزها و هفته‌های گذشته بحرانی‌ترين و ملتهب‌ترين روزهای ايران در دو سه سال گذشته از نظر سياسی و اجتماعی بوده‌اند.
۵- پرتقال‌فروش رفته امير آباد بوق بزنه!