رفتن به نوشته‌ها

برچسب: ایران

متما، سایت آمار درباره اینترنت ایران

توی چند سال اخیر، هر وقت می‌خواستم یه چیزی بنویسم یا پژوهشی انجام بدم که به ضریب نفوذ اینترنت در ایران اشاره می‌کرد، یا نیازی داشتم که آماری در این زمینه داشته باشم، دو راه داشتم. یا باید به سخنانی بسنده می‌کردم که فلان مسؤول اظهار کرده بود؛ که خیلی‌هاش قابل استناد نبود یا این که از سایت‌های خارجی مثل اینترنت ورلد استتس استفاده می‌کردم.

اما امروز سایت مرکز مدیریت توسعه ملی اینترنت (متما) رو دیدم. این سایت که یکی از سایت‌های وابسته به سازمان فناوری اطلاعات تهران محسوب می‌شه، اطلاعات جالبی داره. پیش از هر چیز بگم که آمار به تفکیک و با جزئیات خوبی منتشر می‌شه. خیلی از این آمار رو هم می‌شه به صورت گرافیکی و نمودار دید که برداشت بهتری از اوضاع فعلی رو نشونمون می‌ده.

یکی دیگه از وب‌سایت‌های زیرمجموعه، سامانه مدیریت ضریب نفوذ اینترنت کشور هست. آمار خوبی در این وب‌سایت ارائه شده. برای مثال طبق این آمار ۳۲٪ ایرانی‌ها به اینترنت دسترسی دارند و بیشتر ضریب نفوذ اینترنت در استان‌های تهران، سمنان، قم، اصفهان و یزد وجود داره. به علاوه می‌شه آماری هم از تعداد مشترکین، تعداد کاربران، پهنای باند و فناوری‌های مورد استفاده پیدا کرد.

بسیار حرکت پسندیده‌ای هست و امیدوارم این سایت کامل‌تر بشه. انتشار این اطلاعات می‌تونه کمک بزرگی برای پژوهشگران و خبرنگاران و دانشجویان باشه و امیدوارم همون طور که این سامانه وعده داده، کامل‌تر و بروزتر هم بشه.

رقابت‌های ساخت هواپیماهای بدون سرنشین در ایران

نویسنده میهمان (مترجم): پویا آفاقی

خیلی وقت‌ها در ایران مسابقات مختلفی برگزار می‌شود که به علت کمبود اطلاع رسانی، بسیاری از علاقمندان از آن غافل می‌شوند. نمونه‌اش همین مسابقات ساخت پرنده هدایت پذیر از دور (پهپاد) یا همان هواپیماهای بدون سرنشین Unmanned Aerial Vehicle یا UAV است.

شروع این رقابت‌ها برمی‌گردد به سال ۱۳۸۵ که دانشگاه شریف اولین بار آن را در زمینه طراحی و عملکرد UAV در اندازه‌های کوچک و متوسط پایه‌گذاری کرد. این رقابت‌ها شامل سه سطح طرح‌های مفهومی، ساخت نمونه‌های بدون قابلیت پرواز و با قابلیت پرواز بود. در مرحله اول از میان ۶۵ تیم شرکت‌کننده ۲۰ تیم موفق شدند تا به مرحله نهایی برسند و گرچه این دوره برنده‌ای در پی نداشت اما دو تیم از دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران به طور مشترک مقام دوم را کسب کردند.
بعد از اینکه سری اول مسابقات با استقبال مواجه شد، تصمیم گرفته شد تا برای سال‌های بعد آن را توسعه دهند و در رده‌های مختلف و با قوانین جدید برگزار کنند. این رده‌ها عبارت‌اند از:

 

۱) آینده‌پروازان (ویژه دانش‌آموزان دبیرستان)
دانش‌آموزان باید بکوشند تا با الهام از طبیعت، مشکلات و نیازهای فنی، پروژه خود را حل کنند. به عنوان مثال با مطاله الگوی پروازی پرندگانی که قادرند با سرعت بسیار آهسته پرواز کنند. به این شیوه کاری «بیونیک» گفته می‌شود و بهترین تحقیقات و مقاله‌ها برنده خواهد شد.

بررسی بازی ایرانی درتی باگز

حشرات کثیف یا Dirty Bugs یه بازی ایرانی برای آیفون و آی‌پاد و آی‌پده که تازگی روی اپ استور قرار گرفته. نویسنده میهمان امروز یعنی فرزاد خلیفه این بازی رو روی آی‌پاد تاچ ۴.۲.۱ آزمایش کرده و نظراتش رو برام فرستاده. من هم این بازی رو روی آیفون ۴ نصب و بازی کردن. قبل از هر چیز نقد این بازی رو از فرزاد بخونید و بعدش هم نظر من رو.

آینده از آن اپلیکیشن است ولی نه اینطوری

نویسنده میهمان: فرزاد خلیفه

کند، افتضاح، ناامیدکننده، خوش رنگ و لعاب، بدون ایده و البته سرشار از باگ. درتی باگز اولین بازی ایرانی برای آی‌اواس، چنین ویژگی‌هایی دارد! درتی باگز از ۳۰ اوت ۲۰۱۱ برای دانلود رایگان در آیتونز قرار گرفت و خب حقیقتاً برام جالب بود که آزمایشش کنم. به خودم گفتم خیلی خوبه که ایرانی‌ها هم دست به کار شدند و محصولشون رو عرضه کردند ولی راستش خیلی خیلی زود ناامید شدم.

درتی باگز به شدت کند اجرا می‌شه و بدتر از اون اینه که در موارد بسیاری حتی به فرمان‌های کاربر عکس‌العمل درست نشون نمی‌ده و واقعاً اعصاب‌خوردکن و آزاردهنده است. ایده بازی به طور کامل از روی بازی موفق نینجا فروت پیاده‌سازی شده و حقیقتاً نوآوری خاص و قابل توجهی توش دیده نمی‌شه و فکر نکنم حتی ساده‌ترین انتظارات یک کاربر رو هم برآورده کنه. حتی دوست ندارم که بتونن مشکلات بازی رو رفع کنن. چون چیزی که در بهترین حالت از این بازی دست کاربر رو می‌گیره یه کپی از نینجا فرویته که به جای میوه باید حشره‌ها رو لت و پار کنه!

اما چون قراره منصفانه به این بازی نگاه کنم باید بگم تصویرسازی‌های خوب و قابل قبولی داره و شخصیت‌پردازی هم تا اندازه‌ای چشمگیره. دست‌اندرکارنش سعی کردند از اول با همه چیز جز خود بازی، حرفه‌ای رفتار کنن. سایت رسمی و صفحه هواداران در فیس‌بوک ایجاد کردند و جامعه هدفشون رو فراتر از ایرانی‌ها در نظر گرفتند. ولی بعید می‌دونم نتیجه در نهایت حتی برای خودشون هم راضی‌کننده باشه. دست آخر هم اینکه امیدوارم تلاش‌های بیشتری برای تولید اپلیکیشن در داخل کشور اتفاق بیفته چرا که آینده از آن اپلیکیشن است ولی نه اینطوری!

 

 

بازی روی آیفون ۴

حدس می‌زنم شاکی بودن فرزاد به خاطر اینه که با آی‌پاد تاچ بازی کرده. من روی آیفون با این بازی هیچ مشکلی نداشتم. با این که اهل بازی فروت نینحا هم نبودم، اما بعد از این که این اپلیکیشن رو فرزاد بهم معرفی کرد و نصبش کردم، مشکلی نداشتم و فرداش هم به خودم اومدم و دیدم که توی مترو دارم باهاش بازی می‌کنم.

به هر حال به نظرم فوگی‌استودیو و توسعه‌دهندگان این بازی یعنی آقایان فرزاد تسلیمی، علی عباس‌نیا، امید خلیفی و صادق مولایی در مجموع بازی قابل قبولی رو ارائه دادند. همون طور که فرزاد نوشته، نمی‌شه شباهت این بازی و نینجا فروت رو انکار کرد. امیدوارم در بازی‌های بعدی، این گروه ایده‌های نویی به کار ببرند.

بازدید سفیر ایران از دفتر گوگل در مسکو

وبلاگ رسمی گوگل به زبان روسی از بازدید سفیر ایران از دفتر گوگل در مسکو نوشت:
ما در گوگل خیلی علاقمندیم تا چیزهای تازه‌ای یاد بگیریم و برای چیزهایی که درباره‌شون کمتر می‌دونیم کنجکاویم. این همون چیزیه که بهمون اجازه می‌ده تا خدمامون در قلب میلیون‌ها نفر نفوذ کنه.

و در ادامه می‌گه که خیلی وقت‌ها آدم‌های معروف رو به دفترشون دعوت می‌کنند و در هفته پیش دو میهمان داشتند که یکیشون (سید محمود)رضا سجادی سفیر ایران بود:

۹ سپتامبر سفیر تام‌الاختیار جمهوری اسلامی ایران به دفتر گوگل آمد و برامون درباره پرشیا گفت و از پیشرفت کشورش در حوزه‌های علم و فناوری، گردشگری، وضعیت زنان در جامعه و همین طور اسطوره‌های ایران و سنت‌های کشورش صحبت کرد. همین طور ما رو به بازدید از ایران و لذت بردن از فرهنگ باستانی ایران و میهمان‌نوازی شهروندان دعوت کرد.

نمایشگر، سایتی برای علاقمندان حرفه‌ای تئاتر ایران

سایت نمایشگر، سایت تازه‌ای هست درباره هنر نمایش یا به قول سایت برای علاقمندان حرفه‌ای تئاتر ایران.

«نمایشگر» یک پروژه غیرانتفاعی گروهیه. محتواش رو یه تعدادی از هنرمندان و روزنامه‌نگاران و دانشجویان تأمین می‌کنند. اگه قرار باشه اخبار و گردش اطلاعات در حوزه نمایش از دل سالن‌های نمایش در بیاد، مسلماً خواندنی هم خواهد بود.
البته سایت‌هایی که موضوع تئاتر دغدغه اصلیشون باشه، کم نیستند اما مشکل اینجاست که بیشترشون یا به نهادی وابسته هستند یا دستی از دور بر آتش دارند. نمایشگر این طور که نشون می‌ده، به جایی بسته نیست و دیدگاه‌های خاص خودش رو داره و البته از توی گود داره گزارش می‌کنه.
سایت هنوز تازه هست و به اصطلاح هنوز چسبش خشک نشده اما بخش‌های مختلف و متنوعی که داره، اون رو خواندنی می‌کنه به خصوص بخش چندرسانه‌ایش که آلبوم‌های تصاویر تئاتره.
برای مثال این کار رو ببینید که یک اسلایدشو از همه پوسترهای جشنواره آوینیون هست. ۶۵ سال تاریخ یک جشنواره به روایت پوستر.

طراحی سایت ساده هست و مشخصه که قالب برای وردپرس ساخته شده اما هنوز مونده تا به یک ثالب ایده‌آل برای یک مجله آنلاین تبدیل بشه. یه چند تایی پلاگین باید بهش اضافه کنن تا برای مثال بشه احبار مرتبط رو زیر هر خبر دید یا مثلاً دکمه‌های همخوان کردن در شبکه‌های اجتماعی مثل فیس‌بوک.

چطوری بفهمم سایتم فیلتره؟

چند ماه پیش توییت کردم که «واقعاً یه وی‌پی‌ان ایران راه بندازید ما بفهمیم چی فیلتره چی نیست». شاید کمی دردناک باشه یا گفته بشه که سطح دغدغه اینها رو نگاه کن. خوشی زده زیر دلشون!

اما واقعاً برای کسانی مثل من که کارشون خبرنگاری یا پژوهش در حوزه فناوری هست و خارج ایران زندگی می‌کنند، خیلی سخته که متوجه بشنکدوم سایت در ایران فیلتر شده یا نه. خیلی از کسانی که به این فکر افتادن و سعی کردن که برای رفع نیازهاشون، چیزکی مشابه راه بیاندازند، دچار مشکل شدند.

امروز به لطف دوستی که توییت بالا رو دیده بود از وجود سایتی خبردار شدم که یکی از خدماتش این بود که نشون بده چه سایتی توی ایران فیلتره و چه سایتی آزاد.

سایت ViewDNS.info ابزارهایی داره که به کاربران اجازه می‌ده تا به جمع‌آوری اطلاعات مربوط به یک وب‌سایت یا آی‌پی مشخص بپردازند. چنین داده‌هایی شاید در نگاه اول ارزش چندانی نداشته باشند اما وقتی در یک چاچوب خاص تعریف بشن، قدرت و معنای زیادی خواهند داشت. هدف این سایت هم به گفته خودش همینه. یعنی اطلاعاتی که به راحتی می‌شه به دستشون آورد. اما این ابزارها چه چیزهایی هستند؟

حییلی از اونها رو جاهای دیگه‌ای دیدید. مثلاً وقتی می‌خواهید بدونید که چه وب‌سایت‌هایی روی یک سرور میزبانی می شن. یا فرضاً دوست دارید بدونید، آی‌پی فردی که براتون توی وبلاگ نظر گذاشته از کجای دنیاست. اگر دوست دارید بدونید سایتتون داونه و به اصطلاح بالا نمیاد یا نه، می‌شه از ابزار دیگه این سایت استفاده کرد. این که صاحب یک وب‌سایت چه کسیه و ابزارهای مهم دیگه.
اما به نظرم جالب‌ترین این ابزار یکی «آزمایش دیوار آتش چین» و اون یکی «آزمایش دیوار آتش ایران» هست که نشون می ده چه سایتی توی این کشورها فیلتر هستند.

قرارهای فیس‌بوکی یا فلش موب؟

مدتی است که با ازدیاد قرارهایی روبه‌رو هستیم که در فضای مجازی شکل گرفته‌اند. تقریباً روزی نیست که یک قرار ملاقات دسته‌جمعی که از روی فیس‌بوک هماهنگ شده است، برگزار نشود. هندوانه‌خوری دسته‌جمعی بعد از افطار، کوهنوردی، جنگ تفنگ آپ‌پاش و مواردی از این قبیل. برخی از این قرارها ساده‌تر هستند. مواردی مانند کوه‌نوردی و پیاده‌روی را می‌توان در این دسته گنجاند. تعدادی دیگر مانند پاک کردن شیشه‌های ماشین با هدف پشتیبانی از کودکان کار هم اهداف خیرخواهانه را دنبال می‌کنند. تعدادی هم مثل آب‌بازی و جنگ تفنگ آب‌پاش با هدف شادی گروهی شکل می‌گیرند.

نکته اینجاست که نیروی انتظامی و بخش‌هایی از حکومت جمهوری اسلامی اخیراً به این مسائل حساسیت نشان می‌دهند. بارزترین این واکنش‌ها در مورد جشنواره آب‌بازی با تفنگ آب‌پاش صورت گرفت. پلیس امنیت اخلاقی تعدادی از شرکت‌کنندگان و هماهنگ‌کنندگان این برنامه را به بهانه بر هم زدن نظم عمومی و عبور از خطوط عرفی جامعه دستگیر کرد و اعترافات تعدادی از این دستگیرشدگان هم در صدا و سیما پخش شد. اما خبرهای بعدی نشان‌دهنده این است که قرارهای ساده هم مورد نوازش پلیس قرار گرفته است و تقریباً هر نوع تجمعی که از راه شبکه‌های اجتماعی هماهنگ شود، حساسیت‌برانگیز می‌شود. گفت‌وگوهایی که برخی از مسؤولان در این زمینه داشته‌اند، علاقه آنان را به سیاسی نشان دادن این قرارها می‌رساند تا جایی که در برخی اظهار نظرها این قرارها به دشمنان و رسانه‌های خارجی نسبت داده می‌شود.

یک دختر و پسر نوجوان ایرانی می‌خواد…

نیما دهقانی در صفحه فیس‌بوکش فراخوانی داده برای مشارکت در ساخن یک مولتی‌مدیا برای یک پرفرمنس. از اونجایی که از این کارهای ویدئویی از سوی ایرانی‌ها کمتر دیده می‌شه، بهتون توصیه می‌کنم در این کار مشارکت کنید. نیما جریان رو این طوری توضیح می‌ده:

دوستان
در حال ساختن یک مولتی‌مدیا برای یک پرفرمنس هستم. اگر دوست داشتید خوشحال می شم همکاری کنید.
شما باید جمله زیر رو با توجه به عقیده خودتون کامل کنید:

An Iranian (teenage) boy/girl needs …………

و این تکست رو که کامنت می‌ذارید (در زیر استاتوس من با همین عنوان) به صورت ویدیویی برای من آپلود کنید و بفرستید به [email protected]
این ویدیو می‌تونه با وب‌کم ساده یا حتی گوشی آی‌فون یا موبایل گرفته بشه به فرمت‌های رایجی مثل wmv mp4 mpeg avi flv و غیره.
کیفیت ویدیو خیلی مهم نیست ولی طبیعتاً هر چقدر واضح‌تر باشه بهتره. زمانش هم بستگی داره به تعداد کلمات یا عباراتی که در جای خالی قرار می‌گیره. فارسی و انگلیسی فرقی نداره. ترجیحاً انگلیسی باشه بهتره ولی بازهم محدودیتی وجود نداره. در مورد پس‌زمینه یا حجاب یا لباس و غیره هر طوری راحتید هیچ چارچوبی مطرح نیست (اما به هر حال برای حفظ برخی حریم‌ها و رعایت چارچوب‌های قانونی به دلیل امکان اجرا در داخل کشور، شاید بهتر باشه عرف حجاب رعایت بشه). اما بک‌گراند اتاق شخصی یا محیط کار می‌تونه کاراکتر شما رو بیشتر معرفی کنه. مطمئناً این ویدیوها امن خواهند بود چون عملاً هیچ چیز خاصی هم گفته نمی‌شه. بُعد سیاسی به هیچ وجه نداره. و صرفاً یک کار هنری گروهی محسوب می‌شه. و دیگه… اینکه اگر می‌خواهید که تصویرتون واضح نباشه لطفاً در ایمیلتون قید کنین. صورت و چشم شما شطرنجی می‌شه. و همین طوری اسمی که دوست دارید با اون شناخته بشید رو ذکر کنید.

به هر حال ممنون از همکاریتون. امیدوارم در این پرفرمنس گروهی مشارکت کنید. اگر سوالی داشتید من درخدمتم. ضمناً خوشحال می‌شم این پروژه رو به دوستانتون هم معرفی کنید.

در این پیج هم نمونه‌هایی که آپلود می شه رو می‌تونید ببینید و کامنت‌ها و ویدئوهاتون رو در این پیج نیز می‌تونید به اشتراک بگذارید.
ممنون از مشارکتتون
نیما دهقانی

قدمت روی چشم

کتاب «قدمت روی چشم» نوشته سرژ میشل و پائلو وودز است که ترجمه فارسیش با اجازه ناشرش «گراسه» در ۴۴۴ صفحه و فرمت پی‌دی‌اف برای دریافت در اختیار عموم قرار گرفته است.

توضیحی که در صفحه فیس‌بوک این کتاب نوشته شده، آن را این گونه معرفی می‌کند:

کتابی در مورد ایران، دباره دختر و پسرهای جوانی دور یک استخر جمع می‌شوند که هم در عرصه تکنولوژی مطلع هستند و هم به اشعار حافظ مسلط، فرش فروش ضدصهیونیستی که مرگ بر آمریکا می‌گوید ولی ازطریق فروش قالی‌های ایرانی در دالاس آمریکا درآمد کسب می‌کند؛ زنان چادری که زیارت مشهد می‌روند و از امام رضا را برای طلاق موفقشان تشکر می‌کنند؛ آخوند فرتوتی که در مورد حقوق بشر نطق می‌کند؛ چنین است صحنه نمایش ایران، تئاتری که در آن هر بازیگر چند نقش را در چند عرصه ایفا می‌کند ولی با زبان مشترک تعارف: تلفیقی از دورویی و احترام، زبانی که در آن به جای به سرزمین من خوش آمدی به تو می‌گویند: قدمت روی چشم.


سرژ میشل ۴۲ ساله و متولد سوئیس است. او از ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ معاون مدیر مسئول روزنامه فرانسه زبان لوموند است. آقای میشل به عنوان خبرنگار سال‌ها در سوییس، ایران، مناطق بالکان و آفریقا فعالیت کرده است. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ در ایران زندگی کرده و جایزه آلبرت لوندر که معتبرترین جایزه خبرنگاری فرانسه است را به خاطر فعالیتش در ایران بدست آورده است. سرژ میشل بنیان‌گذار Bondy blog یک وب‌سایت پرطرفدار است که در زمینه خبرنگاری شهروندخبرنگاران نیز فعالیت می‌کند و از حومه پرتحرکِ پاریس نگاشته می‌شود.

پائلو وودز ۴۱ سال دارد و متولد هلند است. او عکاس است و برای روزنامه‌ها و مجلات معتبری همچون تایمز، نیوزویک، لوموند و جیو کار کرده است. پائلو وودز صاحب چندین جایزه عکاسی بین‌المللی برای آثارش است که در نمایشگاه‌های اروپا و آمریکا به نمایش در می‌آیند. او هم اکنون درپورت او پرینسِ هایتی، پاریس و فلورانس زندگی و کار می‌کند.
یازده سال است که سرژ و پائلو با یکدیگر همکاری فرهنگی-هنری دارند و در این مدت چهار کتاب نوشته‌اند. کتابِ“ China ”Safari / On the trail of Beijing’s expansion in Africa آنها جزو پرفروش‌ترین کتاب‌های سال شناخته و به ده زبان زنده دنیا ترجمه شده است.

به نظر برگردان کتاب، کم و بیش اشکالات نگارشی دارد و شخصاً فکر می‌کنم طراحی جلد نسخه اصلی خیلی بیشتر به محتوای کتاب نزدیک است. اگه نظری درباره این کتاب دارید در صفحه فیس‌بوک آن می‌توانید نظر بدهید.

این کتاب رو می‌تونید با کیفیت بالا از این لینک و با کیفیت پایین از این لینک دریافت کنید.

فریاد اسرائیلی دزدی در ایران

نوآم گالای یک عکاس اسرائیلیه که چند سال پیش از فریاد خودش چند تا عکس می‌گیره و می‌ذاره توی سایت فلیکر.

بعد از دو سال بهش خبر می‌دن که عکس صورتش رو روی تی‌شرت دارن می‌فروشن اون هم در حالی که روحش هم از ماجرا خبر نداره. اما جریان به همین جا ختم نمی‌شه. عکس‌های اون در بیش از چهل کشور دنیا سر در میاره و حتی به عنوان نماد و سمبل عصیان و مقاوت و آزادی‌خواهی و خیلی چیزهای دیگه تفسیر می‌شه.

یکی از این کشورها البته ایرانه. تصاویر توآم به صورت گرافیتی و با شابلون روی در و دیوار و گوشه و کنار شهر منتشر می‌شه. برای نوآم این موضوع خیلی جالبه و البته حسابی تعجب می‌کنه. یکی از این عکس‌ها اون قدر مشهور می‌شه که مؤسسه نشنال جغرافی باهاش تماس می‌گیره و امتیاز این عکس رو می‌خره. این در حالیه که این تصویر با جلوه‌ها و اشکال مختلف حتی روی جلد مجلات مشهور رفته. و البته خالق این اثر از بسیاری از این موارد بی‌خبر بوده. این طوری می‌شه که این عکس لقب «فریاد دزدیده‌شده» رو به خودش اختصاص می‌ده. این مسأله‌ای هست که نوآم با استفاده از موتور جست‌وجوی تاینی‌آی متوجه می‌شه. سایتی که یک عکس بهش می‌دی و عکس‌های مشابه رو پیدا می‌کنه.

فیلمی که اینجا مشاهده می‌کنید، یک فیلم کوتاهه که داستان «فریاد دزدیده‌شده» رو بازگو می‌کنه.

داستان‌های ایرانی

«داستان‌های ایرانی» وبسایتی سه‌زبانه است برای جمع‎آوری شهادت ویدئویی ایرانیانی که اتفاقات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را تجربه کردند.

«آن‌ها چشمانشان را به ما دادند، بر ماست که کلام را به ایشان بازگردانیم»: این شعار اصلی وبسایت «داستان‌های ایرانی» است که فعالیت خود را به صورت رسمی روز چهارشنبه ۱۸خردادماه همزمان با مراسمی در شهرداری پاریس آغاز کرد.

«داستان‌های ایرانی» پلتفورمی سه‌زبانه (فارسی، فرانسه، انگلیسی) است برای جمع‎آوری شهادت ویدئویی ایرانیانی که اتفاقات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را تجربه کردند. «داستان‌های ایرانی» به همه کاربران اینترنتی این امکان را می‌دهد که با رعایت نکات ایمنی و تنها با فیلم‌برداری از دهانشان به شرح تجربیات خود از اعتراضات بپردازند.

توضیحات بیشتر رو می‌تونید در سایت مردمک بخونید.

تازه‌نفس‌ها: ایران در روزهای پس از انقلاب

تازه‌نفس‌ها نام مستندی ۴۵ دقیقه‌ای است که کیانوش عیاری در تابستان سال ۱۳۵۸ در حال و هوای پس از انقلاب ساخته است. این مستند با دیدگاهی واقع‌گرایانه وضعیت روزهای پس از انقلاب و شور و اشتیاق مردم انقلابی را نمایش می‌دهد؛ مردمی که به تازگی انقلاب کرده‌اند و از آزادی و پیروزی خویش سرمست‌اند.

مستند تازه‌نفس‌ها مستندی واقعی، زنده و ارزشمند است که تنها با تصاویر و بدون هیچ روایت و توضیحی، اتفاقات و رویه‌هایی را نشان می‌دهد که به روش دیگری غیر از فیلم قابل ثبت نیستند.

 

 

مجموعه رایگان تاریخ شفاهی ایران

گاهی وقت‌ها یک پژوهش اون قدر ارزشمنده که هیچ قیمتی نمی‌شه روش گذاشت. به ویژه وقتی که نتیجه رو به بهترین وجه منتشر کنن. به ویژه وقتی که نتیجه رو به طور رایگان منتشر کنن. به ویژه وقتی که نتیجه رو روی اینترنت بذارن تا همه بتونن بهش دسترسی داشته باشن.

حالا اگه این پژوهش درباره کشورت باشه اون هم درباره تاریخ که همیشه توسط فاتحان نوشته شده و هر کسی که به قدرت رسیده سعی کرده اون رو به نفع خودش مصادره کنه، ارزش کار دو چندان می‌شه. تاریخی که هر کسی یک بخشش رو روایت کنه، درست‌ترینه. اگه هر کسی نگاه خودش رو نسبت به چیزی که دیده، در اختیار همه قرار بده، در مجموع می‌شه به روایت صحیح از تاریخ امیدوار بود.

پروژهٔ تاریخ شفاهی ایران نام برنامه‌ای بود برای مصاحبه با عده‌ای از ایرانیان که در تاریخ معاصر نقش داشتند. این برنامه به ابتکار دکتر حبیب لاجوردی در دانشگاه هاروارد انجام گرفت. این مصاحبه‌ها رو خود آقای لاجوردی و دیگر همکاران او انجام دادند و در مجموع با ۱۳۴ نفر مصاحبه شد که بسیاری از اونها در قید حیات نیستند. بخش‌هایی از این مجموعه در قالب کتاب در ایران چا‍پ شد و تعدادی از اونها بعد از دولت اصلاحات تجدید چا‍پ نشد.

نتیجه این گفت‌وگوهای ارزشمند در سایت پروژه تاریخ شفاهی ایران قرار گرفت. مجموعه‌ای مرتب و منظم و فهرست‌شده با کلیدواژه‌ها و اسناد و مدارک.

فهرست الفبایی مصاحبه‌شونده‌ها رو می‌تونید از اینجا ببینید. وقتی روی یک اسم مثلاْ دکتر محمدعلی مجتهدی کلیک می‌کنید، نتایج جست‌وجو رو خواهید دید. با کلیک روی هر کدام به چنین صفحه‌ای می‌رسید. از این صفحه به متن مصاحبه‌ها (در این مورد فارسی) و صدای گفت‌وگو دسترسی خواهید داشت.

مجموعه‌ای نفیس و رایگان تقدیم به آنهایی که به تاریخ معاصر علاقمندند تا روزها مشغول باشند.

عکس‌های ۳۶۰ درجه از ایران

این روزها خیلی از سایت ۳۶۰ شهر، صحبت می‌شه. بزرگ‌ترین تصویر پانورامای دنیا رو در حال حاضر می‌تونید در این سایت ببینید. یک تصویر ۳۶۰ با قابلیت درشتنمایی عجیب از شهر لندن. چندی پیش هم بزرگ‌ترین عکس گرفته‌شده در فضای بسته رو همین سایت منتشر کرد (نوشته علیرضا مجیدی در این باره رو بخوانید).

اما از همه اینها جالب‌تر برای من، عکس‌های مربوط به ایرانه. اگه در جعبه جست‌وجو ایران رو وارد کنید، به اینجا می‌رسید. توی دایره‌های سبز روی نقشه اعدادی نوشته شده که تعداد سراسرنماها یا عکس‌های پانورامای موجود در اون شهر رو نشون می‌ده. بیشترین تصاویر مربوط به تهران و بعد اصفهانه و البته اصفهان هشتمین محل محبوب در کل سایته. روی هر کدوم از این نقاط سبز کلیک کنید، فهرستی از سراسرنماهای اونجا رو در ستون چپ صفحه می‌بینید و می تونید انتخابشون کنید.

یکی از آخرین عکس‌های اضافه‌شده به این سایت که تولید سایت تهران ۲۴ هست، مربوطه به میدان تجریش در نوروز. بسیار دیدنی و جالب. روی ماوس کلیک کنید و در همون حال اون رو به چپ و راست و بالا و پایین حرکت بدید تا عکس ۳۶۰ رو ببینید.

 

یکی دیگه از عکس‌های معروف این سایت، رأی من کجاست مربوط به میدان فردوسی و جریانات پس از انتخابات ریاست جمهوری ایرانه. یکی دیگه از تصاویر پیشنهادی، سیزده بدر در کنار بزرگراه هنگام هست.

اما سراسرنمای محبوب من کاخ گلستان هست. روی فلش‌هایی که در جای جای تصویر می‌بینید کلیک کنید تا به تصاویر ۳۶۰ درجه دیگه از داخل و محوطه کاخ برسید.

مقایسه آماری ویدئوهای اعتراضات ایران و مصر

یوتیوب مقایسه‌ای انجام داده میان ویدئوهایی که در هفده روز اعتراضات امسال مصر (در سال ۲۰۱۱) و ویدئوهایی که در اعتراضات به نتایج انتخابات سال ۲۰۰۹ ریاست جمهوری اسلامی ایران منتشر شدند.
نگاهی به داده‌های یوتیوب در مورد عبارات «ایران» و «مصر» و تحلیلش، نتایج جالبی را آشکار می‌کند. جست‌وجوی ویدئوها در هر دو مورد در دوران تظاهرات بالاترین بالاترین میزان را داشتند. این مقدار در هفته‌ای که در ۲۱ ژوئن شروع شد در ایران بیشتر بود و این مقدار در هفته گذشته برای مصر به بیشترین مقدار رسید. اما وقتی دو نمودار را به طور مستقیم با هم مقایسه می‌کنیم، میزان جست‌وجو برای کلمه ایران دو برابر میزان جست‌وجو برای کلمه مصر بود.
این نمودار میزان جست‌وجو این دو کلمه را در آمریکا نشان می‌دهد. رنگ قرمز نشان ایران و رنگ آبی نشان مصر است:

کلمه ندا بیشترین کلمه مورد جست‌وجو همراه با کلمه ایران در طول آن تظاهرات بود. در حالی که برای وقایع مصر در طول ماه‌های فوریه و ژانویه هیچ کلمه مهمی به عنوان کلمه دوم دیده نمی‌شد.
قطعاً ویدئوهای زیادی از خشونت پلیس مصر در طول دو هفته گذشته در سراسر وب پخش شده است و بیننده‌های زیادی هم داشته. برای مثال مقاومت این معترض مصری در مقابل ماشین آب‌پاش پلیس یکی از این ویدئوها است.